The strong voice of a great community
- Ιολιος 2019

Πο πατμε και πο πηγανουμε

Χρστος Γιανναρς

Τσο οι φλοι της χρας μας (αν πραγματικ υπρχουν) σο και οι επβουλοι, γνωρζουν εμπεριστατωμνα την παρακμ μας – την αποδιοργνωση και κωμικ αναποτελεσματικτητα θεσμν και δομν της κρατικς μας συλλογικτητας. Κατ την ιστορικ νομοτλεια, «δρυς πεσοσης πας ανρ ξυλεεται» – ταν ξεριζωθε και καταπσει η περφανη δρυς, καθνας, πρα απ αισθματα και πειθαρχντας στην ανγκη, προσπαθε να προσεταιριστε, για δικ του ωφλεια, τα προντα αποσνθεσης του ατυχος αδναμου «φλου» – συμμχου του.

Χαρακτηριστικ η πολιτικ της κυρας Μρκελ μπροστ στο ενδεχμενο πολεμικς σρραξης Ελλδας – Τουρκας: Για λγους που θα ξιζαν εμπεριστατωμνη ανλυση, η ιστορικ εμπειρα βεβαινει καταγωγικς (φυλετικο χαρακτρα) τις ομοιτητες Τορκων και Γερμανν – γι’ αυτ και αυτονητη η συμμαχα τους σε πολμους σε ειρνη. Αντανακλται στις συμπεριφορς και στη νοο-τροπα των δο λαν κτι απ τα ορμμφυτα της ορδς – χι απ το θλημα των σχσεων, χι η αυτονητη προτεραιτητα του συμφροντος η χαρ της κοινωνας. Εναι τεκμηριωμνα δεδομνο τι οι γενοκτονες Ελλνων και Αρμενων εχαν εκτελεστς τους Τορκους, αλλ οργανωτς Γερμανος επιτελικος. Μιλμε για απηχσεις συλλογικν εθισμν ( χαρακτρων), χι για τελεσδικες αξιολογσεις μεμονωμνων συμπεριφορν.

Σγουρα υπρχουν και σμερα Γερμανο που εκτιμον τους σημερινος Ελληνες με κριτρια της φολκλορικς αποκλειστικ ελληνικτητας, εξυπηρετικς του εμπορικο τουρισμο. Ισως να ξαφνιζει τους Γερμανος και ση ελληνικ ιδιαιτερτητα επιβινει στη χαρ της φαμλιας, ταν συνζεται σε «γιορτ». Πντως, σγουρα, αυθεντικ «ελληνικτητα» λογαριζουν οι Γερμανο μνο τη δικ τους κατανηση της Αρχαας Ελλδας – οι σγχρονοι Ελληνες χρειζονται στην Ε.Ε., γιατ πντοτε η Ευρπη θα χει ανγκη και απ ταβερνιρηδες, γκαρσνια, χειρνακτες, μαζ με τη φιοριτορα ελχιστων πανεπιστημιακν, για βιτρνα.

Το τι ζητει η Γερμανα απ τη σημεριν Ελλδα το κνει πρξη πολιτικ η κυρα Κεραμως: Αγραμματοσνη εφιαλτικ των αποφοτων Δημοτικο – Γυμνασου και στη συνχεια το «φροντιστριο» να εμπεδνει χρυσοπληρωμνη τη γνση σαν χρηστικ εμπρευμα. Απ κοντ και η υπουργς Πολιτισμο κυρα Μενδνη παλεει να καταδεξει τι πολιτισμς εναι η εμπορα των εντυπσεων απ το παρελθν, η αφλεια να κηρττεις τι το γαλμα και ο νας και η τραγωδα ταν τα ευρματα για να ψυχαγωγεται (να «χαλαρνει») ο αρχαος Ελληνας!

Οταν η φωτι κατπινε τη Notre Dame στο Παρσι, τον Απρλη του 2019, στο διγγελμ του ο πρεδρος Μακρν επε τη φρση: «Για μας τους Γλλους η Παναγα του Παρισιο εναι η ψυχ μας»! Δεν επε: «για τους θρησκευμενους Γλλους» «τους φιλτεχνους Γλλους» «τους φιλστορες Γλλους» – επε «για εμς λους τους Γλλους». Ομως, ταν ο Ερντογν βεβλωσε χυδαα και με αδιντροπο πρωτογονισμ την Αγια-Σοφι και τη Μον της Χρας μεταλλζοντας το (αρχιτεκτονικ και ζωγραφικ) ελληνικ στους αινες ποημα σε τμενος θρησκευτικς παιδαριωδας, Κεραμως και Μενδνη επικαλοντο το «κρος» της UNESCO για να αναχαιτσουν την ασλγεια!!

Δεν μοιζει να υπρξε ελλαδτης πολιτικς, μετ τη μεταπολτευση, που θα μποροσε να πει τη φρση: «η Αγια-Σοφι εναι η ψυχ μας των Ελλνων» – και η φρση να σημανει κτι διαφορετικ απ ναν ψυχολογικ ρομαντισμ, μια γλυκερ πατριωτικ αοριστολογα. Αρκεσαν σαρντα μλις χρνια, μετ τη δικτατορα 1967-1974, για να χσουμε οι τρα πια στοιχειωδς ελληνφωνοι τη συνεδηση της γλωσσικς μας συνχειας, να παγιδευτομε στη συγκεχυμνη γνοια της ιστορικς μας αυτοσυνειδησας, να ταυτσουμε την ιστορικ μας επιβωση με μνη την παραμον μας στην Ε.Ε., στω διαπομπευμενοι συνεχς και λαφυραγωγομενοι απ τους εταρους μας.

Ποιος να τολμσει να απαριθμσει τις ανεπανρθωτες καταστροφς που συνεπφερε η υστερικ μονομανα του «εξευρωπασμο» μας, τυπου αρχικ και θεσμοποιημνου μετ το 1981; Ολικ και ανεπανρθωτη πολεοδομικ καταστροφ – δεν καταλαβανεις πια αν βρσκεσαι στο Ρθυμνο στην Καβλα, στο Αγρνιο στον Βλο, Αττικ πια δεν υπρχει: το πιο ζηλευτ, κπαγλο  κομμτι γης στη Μεσγειο, γινε σωστ κλαση τριτοκοσμικς ακαλαισθησας και αυθαιρεσας του «ματσωμνου» πρωτογονισμο.
Ολικ γλωσσικ καταστροφ με την εισαγωγ του μονοτονικο, απσπαση του Ελληνισμο απ τη γλωσσικ του συνχεια και ταυττητα. Ολικ κοινωνικ αλλοτρωση με την κατλυση της αυτοδιαχειριζμενης κοιντητας, της μονοεδρικς περιφρειας.

Ολοκληρωτικ αποβιομηχνιση της χρας, μεθοδικ καταστροφ της εργοστασιακς παραγωγς σε Μαγνησα, Αργολδα, Θεσσαλονκη, Ηρκλειο, Καλαμτα, Αχαα, Κιλκς, Ιωννινα. Ολικ καταστροφ της δημοσιοπαλληλικς ιεραρχας και της αξιολογικς αποτμησης, χαριστικς συνταξιοδοτσεις σε εξωφρενικ ποσοστ, ξεπολημα κθε κοινωνικς περιουσας (αεροδρομων, λιμανιν, οδικο δικτου, ηλεκτροπαραγωγς). Το ελληνικ ελαιλαδο, το ελληνικ βαμπκι, η σταφδα, τα αναρθμητα ψαροκικα που «κπηκαν» σε καυσξυλα γιατ το απαιτοσαν οι γραφειοκρτες των Βρυξελλν. Και τελικ ο προγραμματικς υπερδανεισμς, η χρεοκοπα, εκοσι χρνια φρκης, στρησης και διεθνος χλευασμο, με υποθηκευμνα τα «χρυσαφικ» της πατρδας – απ τις αρχαιτητες ς το απαρμοιαστο κλλος του ελληνικο τοπου.

Σε αυτ τη σαδιστικ και διαστροφικ ατιμασμνη χρα, τη λεηλατημνη απ κθε αξιοπρπεια και αυτοσεβασμ, να σε χουν διορσει Πρεδρο Δημοκρατας της Βουλς του ΣτΕ των αντατων δικαστηρων, τι μπορε να σημανει, με ποιο μτρο να αξιολογηθε ως προνμιο καταδκη;

.