The strong voice of a great community
- Ιολιος 2019

Τα ξεχασμνα Θματα του Κορνα ιο

Θα μποροσε να χαρακτηριστε ως η “Μστιγα του Θεο” στον αινα μας.
Ανασττωσε κοινωνες και επφερε το χος στις οικονομες της Διεθνος Κοιντητας. Το μεγλο θμα αυτο του “κοινωνικο τυφνα”, για ακμα μια φορ υπρξαν οι κοινωνικ και οικονομικ αδνατοι. Οι εργτες, οι μικροεπιχειρηματες, οι γεωργο και πολ περισστερο οι “φτωχοληδες του Θεο”, τα τομα με σωματικς και πνευματικς αναπηρες.
Τριντα δο εκατομμρια νθρωποι πνω στον πλαντη μας, αισθνθηκαν το βρος και τις συνπειες της πανδημας, οι περισστεροι απ αυτος κατρθωσαν να επιβισουν. Υπρξαν, ωστσο, και λλα δκα εκατομμρια, χι και τσο τυχερο που χασαν την πολτιμη ζως τους, παλεοντας με το τσο επιθετικ μικρβιο.
Δκαια οι κυβερνσεις λων των κοινωνιν του ανθρπου πνω στη γη, κατβαλαν κθε δυνατ προσπθεια να βοηθσουν και προστατεσουν κθε τομο της κοινωνας τους, κυρως μως τομα ευλωτα στις ασθνειες και μεγαλτερα στην ηλικα. Μσα στα πλασια αυτν τους των προσπαθειν δεν φνηκε να υπολγισαν οικονομικς ζημες και τους κρατικος ισολογισμος, προκειμνου να περιφρουρσουν, κατ δναμη τη ζω των υποικων τους.
Και σε αυτ τους την προσπθεια, νοιξαν τα δημσια ταμεα και διθεσαν αφειδς τον κρατικ πλοτο, σε μια προσπθεια να ενθαρρνουν και να τονσουν το πεσμνο ηθικ των πολιτν τους.
Μεταξ εκενων που πραγματικ αισθνθηκαν το στοργικ αγκλιασμα της δημσιας διοκησης, ταν και οι Καναδο, καθς τσο η ομοσπονδιακ, σο και οι επαρχιακς κυβερνσεις και εκενες των βορεων επαρχιν των αυτοχθνων Καναδν, πραγματικ στθηκαν βοηθο και αγκλιασαν στοργικ σους εχαν ανγκη, κατ την διρκεια της μεγλης δοκιμασας.
Η μοναδικ εξαρεση, δυστυχς, ταν και πλι εκενοι που πραγματικ και εχαν την μεγαλτερη ανγκη αυτς της στοργικς πολιτικς, τα τομα με φυσικς και πνευματικς αναπηρες, τα οποα, στη μεγλη τους πλειοψηφα επιβινουν με να ελχιστο κυβερνητικ επδομα, το οποο απλ τους στηρζει για την συνχιση μιας ζως πνου, πικρας και στερσεων. Πολλο απ αυτος, μλιστα εναι οικογνειες με μικρ παιδι, τα οποα εναι και τα μεγλα θματα της κθε κοινωνας.
Ανεξρτητα απ την πολιτικ φιλοσοφα που ακολουθον οι εκστοτε κυβερνσεις, τα τομα αυτ και τα μλη της οικογνειας τους εναι τα μεγλα θματα μιας κοινωνικς αναλγησας, που καθημεριν εναι υποχρεωμνα να ζουν στο περιθριο της κοινωνας τους.
Εναι μια πραγματικτητα, την οποα οφελουμε να θυμομαστε. Τα τομα αυτ αποτελον μρος απ το κοινωνικ μας σνολο, και χουμε την ιερ υποχρωση, σαν οργανωμνη κοινωνα, να δεχνουμε ανοχ και πρνοια για αυτος και τα μλη της οικογνειας τους.
Δεν θα πρπει δε να υπρχει η παραμικρ αμφιβολα τι με την επιστροφ της κοινωνας στην ποια ομαλτητα, το νοιγμα των σχολεων και των αγορν, θα εναι απαρατητη προπθεση για κθε κυβρνηση να σταθε αρωγς και προσττης αυτν των “φτωχοληδων του Θεο” , των ξεχασμνων στους βαρς ορζοντες της δυστυχας τους.  σως για τους πολλος απ εμς να φανεται σαν μια μικρ λεπτομρεια, ασμαντη και μη ξια φροντδας. Για εκενους, ωστσο, που ζουν σε ναν παρμοιο και διαρκ εφιλτη, να μικρ χαμγελο, μια κνηση συμπθειας και συμπαρστασης της υπεθυνης διοκησης θα τους προσφρει μια μοναδικ ευκαιρα να αισθανθον τι εναι μλη μιας ανθρπινης κοινωνας, ενς πολιτιστικο συνλου, το οποο πραγματικ νοιζεται και ενδιαφρεται για αυτος και κυρως τα μικρ και αθα παιδι τους.
Αποδεδειγμνα, ο Καναδς εναι μια πλοσια κοιντητα, μια οικονομα απ τις πλον δυνατς της διεθνος κοιντητας, εναι επμενο καθς μπορε και οφελει, κτω απ τις σημερινς πραγματικτητες, να σταθε κοντ στους λγους αυτος προσφροντς τους τη δυναττητα να ανακτσουν τη χαμνη τους αξιοπρπεια και προσφροντας μια, κποια ευκαιρα καλτερου μλλοντος στα παιδι τους.
Κτι που πραγματικ το ευχμαστε.
“Πατρδες”