The strong voice of a great community
2020

Το βροντερ «ΧΙ» του 1940 αποτελε το λανθνον σμβολο της ιστορας

Η εποχ μας φρντισε να μας δσει να τλος σε τι μχρι χθες μας παραχωροσε μια στιγμ αξιοπρπειας, να μγεθος υπερηφνειας για κποιες στιγμς, και σ’ τι μας χριζε να νημα.

Του Απστολου Αποστλου

λα μπκαν στο περιθριο, πρασαν στα αζτητα, στο αδρανς υλικ μιας πληροφορας στην Wikipedia. Τποτε δεν μας επηρεζει και αυτ γιατ βρισκμαστε σε μια εποχ που δεν υπρχει επαρκ αυτνομη ενργεια αλλ λα κνουν κορσα δρμου με ταχτητες διαφυγς.

Το νημα μως δεν αντχει τις επιταχνσεις και αυτ γιατ εναι βωμα καταστλαγμα εμπειρας, ακμη καλτερα θα λγαμε τι το νημα εναι πντα μια μαρτυρα.

μως στην εποχ που το νημα, η ιστορα, εισρχονται στη φυγοκντρηση που προκαλον τα γεγοντα, στο απεριριστο χωροχρνο τους, ττε και αυτ διαχονται και κατατεμαχζονται πως να σωματδιο στη φυσικ.

Για παρδειγμα πως μπορε κποιος να αποδσει το νημα της ιστορας του ΟΧΙ του 1940 σε μια εποχ που λα τρχουν με ταχτητες δχως επιστροφ. Για παρδειγμα κορωνος με μτρα περιοριστικ, εβδομαδιαες οδηγες για να εγκλιματιστομε στη να κανονικτητα, αλλαγς συνρων, ξνοι πληθυσμο, παραχρηση ονματος (Μακεδονα), κλπ, σε αυτς τις ταχτητες το ιστορικ γεγονς του 1940 δεν βρσκει χρο να τρυπσει. Παραμνει στα αζτητα στην καλτερη των περιπτσεων γνεται νας ψθυρος, στον ψυχρ κοινωνικ χρο, που λες οι ιστορες παγνουν γιατ επιβραδνονται τα σγχρονα γεγοντα διαδεχμενα το να το λλο που τελικ χνονται μσα στην αδιαφορα.

Το ΧΙ του 1940 αποτελε σμερα να λανθνον σμβολο της ιστορας μας. Θα ακουστον ββαια αυτς τις μρες, λιβανιστικς ρητορεες απ κποιες επσημες παρφωνες τρομπτες, αλλ και ψαλμωδες απ δημοκρτες των καλν ευκαιριν και ανεμνες λγων απ κομματικος θαμνες του πατριωτικο τξου αλλ η ουσα θα παραμενει ανγγιχτη, η σμβαση της αφαρεσης χει κνει καλ δουλει τα ιστορικ γεγοντα παραμνουν σε εφτασφργιστη σιωπ.

Το ΧΙ, του 1940 δεν βρσκει θση στο μεσο σχμα της συνεχιζμενης κυριαρχας, δεν βολεεται στο ατημα της προσαρμογς και της νας κανονικτητας με δικαιολογες περ προστασας απ τον κορωνο, γιατ το ‘ΟΧΙ του 1940 εναι νας πυρετς της παρξης. Εναι ο εσωτερικς χρνος που συνζει στις εμβισεις για να ανασυνθσει τους απολεσμνους θησαυρος της ιστορικς μας αξιοπρπειας.

Γι’ αυτ αν κνουν το λθος και το ξεκλειδσουν απ το κατγι της ιστορας και το βλουν στη συμβολικ κυκλοφορα ενς νοματος ττε θα τρχουν και δεν θα φτνουν. Επειδ μως επιθυμον οι εθνονιχιλιστς το νημα να αναδεται - πως εξλλου λα τα νοματα - μσα απ μια νερωση, τσι και το ΧΙ του 1940 θα το προσδιορσουν ως νευρωσικ εθνικιστικ σμβολο, πως και τα 12 ναυτικ μλια, αυτ δεν μας λνε, πως και το γεγονς να ξανακερδσουμε τη χρας μας χωρς μνημνια, και χωρς εποκους σταλμνους ως τουρστες, χωρς υποταγς σε παγκοσμιοποιημνες κυριαρχες.

Τελικ το ‘ΟΧΙ του 1940 εναι για κποιους νοσταλγος της χρονικτητας που επιμνουν στο συμβολικ σστημα των συγκινσεων και θλουν να βλπουν μια πατρδας που μπορε να υπρχει με αξιοπρπεια. Εκε δηλαδ, που οι ννοιες πατρδα, ανεξαρτησα, ελευθερα, δεν καλπτονται απ αδρανες σημασες, δεν υποθηκεονται σε αμεριμνησες σε μια κατ συνθκη αλθεια προοπτικς. Θα λγαμε τι το ΟΧΙ του 1940 σμερα λειτουργε ως σοκ, στην αφυπνιστικ επδραση της συνεδησης.

Απστολος Αποστλου Δρ. Φιλοσοφας