The strong voice of a great community
2018

Οι σκψεις και οι ιστορες μου.

Αννυ Λιγνο

Επειδ πλι θα ειπωθον πολλς μπορδες για την παρλαση, το νημ της, την καταγωγ της, την αξα της και το λγο παρξης της στις μρες μας, σκφτομαι τα εξς:

ΟΧΙ, η παρλαση δεν εναι φασιστικ κατλοιπο του Μεταξ, ακμα κι αν και λα τα ολοκληρωτικ καθεσττα την χρησιμοποησαν.

Η παρλαση αντλε την καταγωγ της απ την αρχαιτητα, τους Αθηνακος θριμβους αλλ και τους τρεις Σπαρτιατικος χορος. Ακμα και τρα, βλπουμε μια παραλλαγ τους:

Μπροστ οι γροντες (σοι μας χουν απομενει ανπηροι πολμου) που δηλνουν πως ταν κποτε γενναα παλικρια (μμες ποκ μες λκιμοι νεαναι).

Μετ ακολουθον οι στρατιτες, οι μχιμοι ντρες (και γυνακες πια) της εποχς, που λνε "εμες εμαστε τρα γενναα παλικρια, κι αν σου βαστει, δοκμασε" (μμες δε γ ειμν, αι δε λης περαν λβε).

Μια μρα πριν τη στρατιωτικ παρλαση, γνεται η μαθητικ. Ο τρτος χορς των παιδιν στην ουσα, αυτν που θα αναλβουν στο μλλον και μας διαβεβαινουν τι θα γνουν πολ καλτεροι απ μας (μμες δε γ εσσμεθα πολλ κρρονες).

χι, η παρλαση δεν εναι χαιρετορες προς τους επισμους. Κανες ζωντανς δεν εναι επσημος εκενη τη μρα. Οι επσημοι εναι ντεκρ για τον πραγματικ τιμμενο: Τους Νεκρος του Πολμου.

Η παρλαση λη, οι μαθητς, τα σωματεα, οι αντιπροσωπεες, η μπντα κι οι στρατιτες στρφονται προς το Μνημεο των Πεσντων, χαιρετον και αποδδουν τιμ στους νεκρος της Ελλδας, εκενους που δωσαν τη ζω τους για το ψιστο αγαθ, την Ελευθερα.

Δεν χουμε γιορτ της παττας στην Ελλδα, οτε Χλογουιν. Κθε επσημη γιορτ μας μως αυτ το νημα χει. Τιμ και μνμη σε κενους που αντιστθηκαν στην υποδολωση.

Τι εναι λληνας και τι Ελλδα;

Κατ αρχς, ποια ταν η Ελλδα αν τους αινες; Οι 6 τσες δα μικρολες Πλεις-Κρτη της αρχαιτητας η μισ υφλιος του Μεγαλξανδρου;

Η Ελλδα δεν εναι τπος. Εναι τρπος. Η ελληνικτητα δεν εναι hardware, εναι software.

Γι’αυτ και λληνας εναι ο καθνας που μετλθε της ελληνικς παιδεας. μαθε, κατανησε, αποδχτηκε και φωτστηκε απ αυτν κι τσι λλαξε για πντα. που κι αν χει γεννηθε.

Τι συμβολζει η Γαλανλευκη;

Η σημαα μας τρα, η οποα λλαξε μορφς (λβαρο, φλμπουρο, μπαρκι), μπκαν κορνες, βγκαν στμματα, ιερς επιγραφς (Η ταν επι τς, Ελευθερα Θνατος, Εν τοτω Νκα κλπ), αποδθηκαν χλιοι συμβολισμο (το λευκ του κματος και το γαλζιο του ουρανο, το μπλε του ρσου του Παπαφλσσα και το σπρο της φουστανλας του Κολοκοτρνη, τα σματα της Αεροπορας, του Πεζικο και του Ναυτικο κλπ) δεν εναι να απλ μβλημα.

Η σημαα αποτελε το πιο σεβαστ κρατικ σμβολο και προστατεεται απ το Σνταγμα της κθε χρας. Εναι η εθνικ πολεμικ σημαα μπροστ απ την οποα ορκζονται πστη στην πατρδα οι στρατεσιμοι κθε χρας.

Αυτς εναι και ο λγος που η σημαα αποτελε το σπουδαιτερο λφυρο της μχης και πρπει να φυλγεται με νχια και με δντια κυριολεκτικ.

Οι Ρωμαοι διλυαν αμσως τις λεγενες που χαναν τη σημαα τους, διαβζουμε στην ιστορα.

Πολεμικ;

Ναι. "Πλεμος πντων μεν πατρ εστ" μας λει ο Ηρκλειτος, εννοντας τι λα στη ζω κερδζονται με μχη. Τποτα δεν σου χαρζεται. Αν εσαι υπδουλος, πρπει να πολεμσεις για απελευθερωθες. Κι αν χεις την τχη να γεννηθες και να εσαι ελεθερος, σγουρα κποιος λλος πολμησε για σνα.

Επιτρπεται να κρατει τη σημαα μας κποιος "μη λληνας;"

Το κθε σχολεο, σλλογος, νωση, σνδεσμος, σωματεο, ομδα κλπ, θα πρεπε να χει το δικ του μβλημα, το σμα του δηλαδ και με αυτ να παρελανει.

Φυσικ το δικαωμα να παρελσει, θα πρπει να χει κθε μαθητς του σχολεου, κθε μλος του συλλγου, του σωματεου κ.λ.π. ανεξρτητα απ την εθνικτητα και τη θρησκεα του, εφσον το επιθυμε και του εξηγηθον οι λγοι για τους οποους παρελανει:

Δηλαδ, φρος τιμς στους πεσντες για την Ελευθερα και την Ανεξαρτησα και υπσχεση τι και οι διοι θα αγωνιστον και θα πρξουν ανλογα κτω απ τα ελληνικ ιδεδη.

Ο Σημαιοφρος ειδικ, με το που σηκνει τη σημαα, αποδχεται ακμα και να πεθνει για αυτν και τα ιδανικ της, εφσον χρειαστε, παρ να του πσει απ τα χρια.

Η σημαα λοιπν δεν εναι οτε παθλο οτε βραβεο οτε αριστεο. Εναι τιμ κι ευθνη για αυτν που την φρει.

Εναι ο Αντεντοκομπο Ελληνας;

Εναι ο Πρρος Δμας; Εναι τα παιδι των Ελλνων ομογενν που χουν γεννηθε σε ξνη χρα; Εναι τα παιδι των ξνων που χουν γεννηθε στην Ελλδα; Εναι ο Αμρ το προσφυγκι απ το Αφγανιστν που θλει διακας να παρελσει;

λληνας μπορες να εσαι επειδ γεννθηκες στην Ελλδα μα αυτ δεν φτνει. Μπορες να εσαι επειδ σποδασες ελληνικ μα κι αυτ δεν φτνει. Μπορε να εσαι επειδ χεις ναν δυο γονες λληνες μα κι αυτ επσης δεν φτνει απ μνο του.

Απ την λλη, μπορες επσης να εσαι Ελληνας με δυο γονες Αφρικανος. Γεννημνος στην Ελλδα αλλο. Μπορες να εσαι λληνας Μουσουλμνος (πως οι Πομκοι οι περισστεροι Ρομ).

Μπορες ακμα να εσαι λληνας χωρς να χεις το διαβατριο και τη "βολα". Σαν τον Ρωμαο αυτοκρτορα Ανδριαν:

"Αγπησα αυτ τη γλσσα (την ελληνικ)... γιατ ,τι χει λεχθε καλ απ τον νθρωπο χει ως επ το πλεστων λεχθε σ’ αυτ τη γλσσα. Με τα λατινικ κυβρνησα την αυτοκρατορα μου. Ο επιτφιος μου θα χαραχτε στα λατινικ στον τοχο του μαυσωλεου μου στις χθες του Τβερη, ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΧΩ ΣΚΕΦΤΕΙ ΚΑΙ ΖΗΣΕΙ."

Οπτε, δεν θα το πομε εμες ποιος εναι λληνας και ποιος χι. Αυτ, θα το πουν οι διοι. Με τις πρξεις, τα ργα τους και τον τρπο ζως τους.

Τλος, η παρλαση καμα σχση δεν χει με στρατιωτικ πειθαρχα και φασιστικ ρομποτοποηση των παιδιν, που διβασα κπου και με πιασαν τα γλια.

Η παρλαση για τους λληνες και τους ελληνοπαιδευμνους, εναι εκενη η μοναδικ ρα που ο ασνταχτος, ελεθερος κι απεθαρχος λας μας (κι σοι τον αποδχονται και τον ακολουθον), ΣΥΝΤΟΝΙΖΕΤΑΙ και συγχρονζει το βμα του, τη σκψη του και την καρδι του με το νταολι, ακολουθντας τη σημαα, για να τιμσει λα αυτ που επαμε παραπνω. Χορς και μνημσυνο ταυτχρονα.

Το διο νταολι που χτυπει λλοτε σαν ργανο για γιορτ κι λλοτε σαν τμπανο του πολμου. Του αινιου δηλαδ Αγνα.

τσι, ταν στλνουμε τα παιδι μας στην παρλαση, ταν γιορτζουμε τις εθνικς επετεους (σε ποιο μρος του κσμου κι αν εμαστε) δεν το κνουμε για το φολκλρ, οτε το παζουμε Ελληναρδες.

Το κνουμε "τοις κενων ρμασι πειθμενοι" και με την κρυφ ελπδα τα παιδι μας να γνουν "πολλ κρρονες" απ εμς.

Επειδ κθε γιορτ μας ανεξαιρτως εμπεριχει τη χαρμολπη, τσι και η 28η Οκτωβρου εκτς απ ημρα αφιερωμνη στην ρνηση στην υποταγ και την υποδολωση εναι και μρα μνμης.

Ενα πραγματικ μνημσυνο σε αυτος που δωσαν τη ζω τους στον αγνα αυτν, αποδεικνοντας πως για ,τι αξζει κανες να ζε, αξζει και να πεθανει.

Στη φωτογραφα βλπουμε να παρελανουν στην πλατεα Συντγματος (κατ λλες πηγς στο Ναπλιο και κατα λλους στην Τρπολη), την 28η Οκτωβρου του 1946, μανδες, χρες και κρες πεσντων στους πολμους του 1912-1922.

Αν κποιος μισε τον πλεμο, εναι αυτς οι γυνακες. Γιατ παρελανουν μως; Για να μην ξεχσουμε.

με σεβασμ,
Αννυ Λιγνο