The strong voice of a great community
2018

O Κωνσταντνος Κατσφας, οι Βορειοηπειρτες και η μορα του ελληνισμο

Tου Γιργου Καραμπελι πρωτοδημοσιετηκε στο liberal.gr

Η εν ψυχρ εκτλεση του Κωσταντνου Κατσφα, ενς παιδιο απ φτωχ λακ οικογνεια, πως συνβη σχεδν πριν εκοσι χρνια με τον Σολωμ Σολωμο, στην Κπρο συνιστ και μια ζωνταν καταγγελα για την νοχη συνεδησ μας. Αυτς, τη στιγμ που σσσωμες οι ελληνικς ελτ και το ελληνικ κρτος, χουν εγκαταλεψει τη ελληνικ μειοντητα στη μορα της, θυσασε κυριολεκτικ τη ζω του, μια και δεν βλεπε πλον καμι δυναττητα για να κρατσει την αξιοπρπεια και τον εθνισμ του.

Η Βρειος πειρος, πως λα τα ακριτικ σημεα του ελληνισμο, κατοικεται απ ναν λα, κυριολεκτικ μαρτυρικ, που ντεξε επ εκατοντδες χρνια τους χειρτερους διωγμος, τις γενοκτονες, τους βαιους εξισλαμισμος, τις απαγορεσεις της θρησκευτικς, γλωσσικς και εθνικς του ταυττητας, για να φτσει, σμερα, στην «δημοκρατικ εποχ» μας, να απειλεται με ιστορικ εξαφνιση. Χαρακτηριστικ, το χωρι του Κατσφα, το Βουλιαρτι, στην απογραφ του 2005, απ 1464 κατοκους που εχε θεωρητικ, κατγραφε 1220 μετανστες. Και πως σημεωνε ο Παναγιτης Κονδλης το 1997, οι Βορειοηπειρτες ρχονται να ολοκληρσουν αυτ τη τερστια, μσα σε εκατ χρνια, αιμορραγα του οικουμενικο ελληνισμο.

Μετ το 1920… αρχζει η αντστροφη μτρηση, που διαρκε ως σμερα. Το θνος συνπεσε εν τλει με το κρτος…. γιατ το θνος ακρωτηρισθηκε και συρρικνθηκε, γιατ αφανσθηκε εκτοπσθηκε ο ελληνισμς της Ρωσας (μετ το 1919), της Μ. Ασας (μετ το 1922), των Βαλκανων και της Μσης Ανατολς (ιδως μετ το 1945). Ακολοθησε η εκδωξη του ελληνισμο απ την Κωνσταντινοπολη (1955) και την βρειο Κπρο (1974), εν σμερα παρευρισκμαστε μρτυρες της αποσνθεσης και της μαζικς φυγς του ελληνισμο της Βορεου Ηπερου. Πρκειται για μιαν εξαιρετικ πυκν αλυσδα εθνικν καταστροφν μσα σε διστημα ελχιστο απ ιστορικ ποψη – εβδομντα μλις χρνια*.

Προς στιγμν, ταν κατρρευσε το καθεστς Ενβρ Χτζα-Ραμζ Αλα, στα τλη της δεκαετας του 1980, οι λληνες πστεψαν πως επιτλους εχε ρθει η ρα, αν χι να εκπληρωθον οι προσδοκες και τα νειρ που εχαν καταποντιστε το 1914 με την αναρεση της αυτονομας της Βορεου Ηπερου–, τουλχιστον να μπορον ανενχλητοι να ασκον τα δικαιματ που θεωρητικς τους αναγνωρζει το αλβανικ Σνταγμα, το οποο τους χαρακτηρζει ως «ελληνικ εθνικ μειοντητα». Οι Βορειοηπειρτες εχαν επιτλους τη δυναττητα να ταξιδψουν στη μητρα πατρδα και να φιλσουν τα χματ της, πως καναν μαζικ, περνντας τα σνορα. Ελληνικ σχολεα και εκκλησες ξαννοιγαν μετ απ σαρντα πενντα χρνια και οι ορθδοξοι πληθυσμο της Αλβανας (που αποτελον το 25% του πληθυσμο) στρφηκαν αποφασιστικ προς την Ελλδα.

μως, τα νειρα και οι ελπδες κρτησαν πολ λγο. Ο αλβανικς εθνικισμς, υποδαυλιζμενος και συνεπικουρομενος απ τους Τορκους, αντ να κατευναστε απ το γεγονς τι η Αλβανα επιβωνε κυριολεκτικ απ τα εμβσματα των εκατοντδων χιλιδων Αλβανν που βρσκονταν στην Ελλδα, αντθετα, αναζωπυρθηκε. βαλε πλον ως στχο να συρρικνσει και να αφανσει οριστικ τη μειοντητα και να αποκψει τις οκτακσιες χιλιδες των ορθοδξων απ των ελληνισμ.

Τα μσα που χρησιμοποησαν οι αλβανικς κυβερνσεις εναι αναρθμητα. Μετακινσεις πληθυσμν, «αποχαρακτηρισμς» ελληνικν χωριν και εγκατσταση Τσμηδων γρω απ τη Χιμρα και τις λλες μειονοτικς περιοχς. Διαρκες και μνιμες πισεις για να αποχωρσουν οι Βορειοηπειρτες προς την Ελλδα, υποδαλιση του αλβανικο εθνικισμο μσω των διεκδικσεων των Τσμηδων και ντονου ανθελληνισμο στην εκπαδευση. Αντ να υπρξει προσγγιση Ελλνων και Αλβανν, συμβανει το ακριβς αντθετο.

Και τα κατφεραν λα αυτ γιατ οι ελληνικς κυβερνσεις, ιδιατερα με τον Κστα Σημτη και τον Γιργο Παπανδρου χι μνο δεν στριξαν τους λληνες και τους ορθδοξους της Αλβανας, αλλ καναν, αντθετα, ,τι μποροσαν για να τους αποδυναμσουν. Θα μποροσαν να οργανσουν την οικονομικ στριξη της ελληνικς μειοντητας στο εσωτερικ της Βορεου Ηπερου, ενισχοντας την εγκατσταση επιχειρσεων με προνομιακ δανεισμ για τους λληνες μειονοτικος, στε να ζσουν στον τπο τους. Αλλ για τους λληνες ιθνοντες οι Βορειοηπειρτες αποτελοσαν να «πρβλημα», και τους αντιμετπισαν, πως και το αλβανικ κρτος, διευκολνοντας, στην ουσα, τη μετακνησ τους προς τις πλεις και τα χωρι της Ελλδας, που αντιμετωπζονταν ως «Αλβανο» ως λληνες δετερης κατηγορας.

Μσα σε μια τριακονταετα, κουτσουρετηκαν τα φτερ των Βορειοηπειρωτν, το μεγαλτερο μρος τους μετανστευσε στην Ελλδα, επιτθηκε ο αφελληνισμς των ελληνικν περιοχν και οι Βορειοηπειρτες πραν το σκληρ μθημα που τους δωσαν, οι «Τουρκαλβανο» και η μητρι μνα τους, ταυτχρονα.

Αφο σγησαν σταδιακ οι φωνς και οι διαμαρτυρες της βορειοηπειρωτικς κοιντητας που ακουγταν στη δεκαετα του 1990 και του 2000, δεν μενε στους πατριτες Βορειοηπειρτες παρ ο δρμος της φυγς της ατομικς αντστασης.

Ο Κωνσταντνος Κατσφας, ο νεαρς Βορειοηπειρτης, που γνρισε σε νεαρ ηλικα τη δσκολη ζω της προσφυγις, αποφσισε, πντε χρνια πριν, να επιστρψει στα πατρογονικ εδφη και να προσπαθσει να αντιστρψει, μνος του ει δυνατν, το κμα του οριστικο αφελληνισμο. Στους Βουλιαρτες, προσπαθοσε να εμψυχσει τους λγους μνιμους συμπατριτες του και να ενισχσει τις παραγωγικς δραστηριτητες. ψωσε νμιμα την ελληνικ σημαα –διτι η ελληνικ μειοντητα εναι αναγνωρισμνη ως εθνικ– και εχε βλει ως στχο να δημιουργσει μα να ελληνικ εκκλησα, γενικτερα να αναζωογονσει τον τπο του που ερμωνε. Γι’ αυτ και ταν επικνδυνος για το αλβανικ καθεστς.

Η τακτικ των Αλβανν ταν να τον προκαλον διαρκς, να τον καλον στο αστυνομικ τμμα, να τον απειλον, θλοντας να τον υποχρεσουν ετε να σιγσει ετε να φγει, ετε, εν τλει, να τον εξοντσουν. τσι και την ημρα της εκτλεσς του, στην εθνικ γιορτ των Ελλνων, την 28η Οκτωβρου, κατβασαν προκλητικ απ την πλατεα του χωριο την ελληνικ σημαα.

Αυτς, μνος του, μη μετρντας συσχετισμος και συμβσεις, νιθοντας κυνηγημνος απ τη μια και εγκαταλελειμμνος απ την δια την πατρδα του, που θα σπευδε να τον χαρακτηρσει «εθνικιστ», συγκροστηκε με την αλβανικ εξουσα και εκτελστηκε.

Καθλου τυχαα, στην Ελλδα, τα ΜΜΕ, οι «εχφρονες» εθνομηδενιστς και σσσωμο το πολιτικ σστημα προσπθησαν να συσκοτσουν τα γεγοντα. χι μνο συκοφντησαν τον Κατσφα, αλλ φησαν αναπντητες τις προκλσεις του Ρμα που σκλευσε τον νεκρ Κατσφα, και τλος κατντησαν να απολογονται στην αλβανικ κυβρνηση. Εν θα πρεπε να τους χουν καθσει στο σκαμν του κατηγορομενου, η ελληνικ κυβρνηση φησε τους δολοφνους του Κατσφα να μεταβληθον απ κατηγορομενοι σε κατηγρους.

Μπροστ στη μορα ενς ελληνισμο που αργοπεθανει, ο Κωνσταντνος Κατσφας θλησε να αντισταθε, μνος. Και πως συνβη με τον Σολωμ Σολωμο στην Κπρο, ο θνατς του αποτελε εν τλει μα υπμνηση πως υπρχουν ακμα λληνες που αντιστκονται, ακμα και αν ξρουν καμι φορ πως μπορε οι Μδοι και να διαβον στο τλος. ραγε ο τραγικς και ηρωικς θνατς του, θα λειτουργσει στω ως μηχανισμς αφπνισης για την υπνττουσα συνεδησ μας;