The strong voice of a great community
Νοέμβριος 2022

Πίσω στο ευρετήριο

Καλωσορίζοντας έναν διπλωμάτη

Η Κυπριακή Ομοσπονδία του Καναδά, αναμφισβήτητα, έχει να καυχηθεί για πολιτικούς αγώνες προς την κατεύθυνση επίλυσης του σοβαρότατου ζητήματος της στρατιωτικής κατοχής μιας μεγάλης έκτασης των εδαφών της δημοκρατίας από τις ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας εδώ και σαράντα οκτώ χρόνια.

Όλο αυτό το χρονικό διάστημα, τα ηνία της ηγεσίας του οργανισμού έλαβαν άτομα στρατευμένα στην δίκαια υπόθεση της λευτεριάς της Κύπρου από τις κατοχικές δυνάμεις του βάρβαρου Ασιάτη δυνάστη Ερντογάν.

Πρόσφατα λάβαμε μια πρόσκληση από τους εκπροσώπους της Ομοσπονδίας για τους γιορτασμούς της 62ας επετείου της ανεξαρτησίας της Κυπριακής δημοκρατίας από τον αποικιακό ζυγό, και το καλωσόρισμα του νέου διπλωματικού εκπροσώπου της δημοκρατίας στο Καναδά εξοχότατου Γεωργίου Ιωαννίδη.

Η εκδήλωση διοργανώθηκε στην αίθουσα της κυπριακής κοινότητας του Τορόντο και παραβρέθηκε σε αυτήν ένας αριθμός ομογενών τόσο της κυπριακής, όσο και της ελλαδικής κοινότητας του Τορόντο.

Στο τραπέζι των υψηλών προσκεκλημένων της βραδιάς παρακάθονταν ο νέος Πρέσβης της Κύπρου με την σύζυγό του, ο γενικός πρόξενος της Ελλάδος και τα εκλεγμένα μέλη της ομογενειακής παροικίας, στο επαρχιακό κοινοβούλιο   του Οντάριο, κάποιος άγνωστος προσκεκλημένος  από κοινού με ορισμένους ιδιώτες.

Στο διπλανό τραπέζι  απομονώθηκαν ο γενικός πρόξενος της Σερβίας Νεβόζα Τατόμιρ με έναν φίλο του,( ο μοναδικός ξένος διπλωμάτης που τίμησε την βραδιά),  η πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο, ο πρόεδρος της Παμμακεδονικής Ένωσης του Οντάριο Καναδά, και ο ομογενής ειρηνοδίκης Βασίλης Φάτσης.

Το νέο διπλωμάτη της Κύπρου καλωσόρισαν  η πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας, το μέλος του επαρχιακού κοινοβουλίου Άρης Μπαμπίκιαν, και κάποιος άγνωστος, ως πρόεδρος του Πολυεθνικού Συμβουλίου των κοινοτήτων του Καναδά, ο οποίος είχε τοποθετηθεί στο τραπέζι των υψηλών προσκεκλημένων, από το οποίο είχαν “κοπεί” ο Σέρβος διπλωμάτης και η πρόεδρος της Ελληνικής κοινότητας με τον πρόεδρο της Παμμακεδονικής Ομοσπονδίας Καναδά.
Το ωραίο είναι ότι σε κάποια στιγμή της ομιλίας του ο πρόεδρος του πολυεθνικού συμβουλίου μας δήλωσε ότι είχε μαζί του την αντιπρόεδρο του συμβουλίου και την εκπρόσωπο της Μακεδονικής κοινότητας του Καναδά, αφήνοντας σύξυλο, υπό πλήρη αμηχανία τον πρόεδρο της Παμμακεδονικής Γιώργο Δημητρακόπουλο. Παράλληλα και αμέσως με το τέλος της ομιλίας του ο κύριος αυτός παρουσίασε τιμητική πλάκα στον νέο διπλωμάτη της Κύπρου στην Οτάβα, χωρίς όμως να μας εξηγήσει τους λόγους αυτής της τιμητικής διάκρισης.

Χωρίς να παραβλέψουμε το γεγονός της αναγνώρισης σπουδαίων υπηρεσιών προς τις κοινότητες από μέλη της διπλωματικής οικογένειας, κατά κανόνα αυτή η αναγνώριση γίνεται στο τέλος της θητείας του εκάστοτε διπλωμάτη, για τις υπηρεσίες που  προσέφερε προς τα μέλη της κοινότητας, σε καμία δε περίπτωση την πρώτη μέρα της τοποθέτησης του σε μια καινούργια θέση.  Κάτι που έπρεπε να είχε συμβεί με τον απελθόντα διπλωμάτη της Κύπρου, και δεν έγινε ποτέ.

Δεύτερον, αποτελεί απλή υπόθεση του πρωτοκόλλου η τοποθέτηση ξένων διπλωματών που σπεύδουν να τιμήσουν κάποιον συνάδελφό τους, στο ίδιο τραπέζι με εκείνον, σε καμία δε περίπτωση δεν απομονώνεται σε κάποιο άλλο..

Εξ αιτίας όλων αυτών των γεγονότων, και ενεργώντας σωστά ο πρόεδρος της Παμμακεδονικής Δημητρακόπουλος, ζήτησε το λόγο για την παρουσίαση της αντιπροσώπου των “Μακεδονικών Κοινοτήτων”, επεξηγώντας ότι η κυρία εκπροσωπούσε τις Σλαβομακεδονικές  κοινότητες του Καναδά  γνωστές ως “Βόρεια Μακεδονία”, και ως εκ τούτου δεν είχε καμία σχέση με την πλειονότητα των Ελληνόφωνων κατοίκων της Μακεδονίας.

Στο σημείο αυτό και χωρίς να υπάρχει καμία διάθεση για κάποια προκατάληψη εναντίον κανενός, ας μας επιτραπεί να τονίσουμε ότι η ομογένεια του Τορόντο έχει να επιδείξει σορία αγώνων ενάντια σε εκείνους που προσπάθησαν να υποκλέψουν το όνομα του Μακεδόνα, και είναι τελείως απαράδεκτο να υπάρχει έστω και ένας ελληνόφωνος πολίτης μέλος της ομογένειας που να το αγνοεί.
Το δε συμβάν έρχεται να μας διαβεβαιώσει το μέγεθος της ζημίας που προκαλούν στα εθνικά μας θέματα άτομα άσχετα με τη πραγματικότητα, των οποίων οι φιλοδοξίες να ηγηθούν τελικά δημιουργούν σοβαρότερα προβλήματα για τους συλλόγους και τα δίκαια που υποτίθεται προσπαθούν να υπηρετήσουν. Διαφορετικά, και εάν υπάρχει κάποια δικαιολογία για τα γεγονότα από πλευράς διοργανωτών, τότε θα λέγαμε ότι κάτω από το φως των γεγονότων σε παρόμοια εκδήλωση θα μπορούσε και το προεδρείο της Παμμακεδονικής να προσκαλέσει τον πρόεδρο της Τούρκο Κυπριακής κοινότητας του Τορόντο και να τον παρουσιάσει ως “εκπρόσωπο” όλων των Κυπρίων του Καναδά.

Δυστυχώς αυτή είναι μια πραγματικότητα για την οποία όλοι μας έχουμε ευθύνες.

“Πατρίδες”