The strong voice of a great community
2018

Η δετερη ευκαιρα και το μλο των Εσπερδων

Γρφει ο γγελος Συργος

Για μα ακμα φορ, η Ελλδα βρσκεται αντιμτωπη χι απλς με τις χρνιες τουρκικς επεκτατικς πισεις, αλλ με να ολονα και περισστερο ρευστ γεωπολιτικ περιβλλον, το οποο εγκυμονε κινδνους, αλλ ενδεχομνως και μα δετερη ευκαιρα. Το 1912-13, απελευθερθηκαν και ενσωματθηκαν η Μακεδονα, η πειρος και τα νησι του ανατολικο Αιγαου, γεγονς που προσδωσε στην Ελλδα ξεχωριστ γεωπολιτικ σημασα. Η επακολουθσασα Συνθκη του Βουκουρεστου το 1913 επιβεβαωσε και κατοχρωσε την πραγματικτητα που εχε διαμορφωθε στα πεδα των μαχν.

Τα επμενα ογδντα χρνια δο σαν οι ισχυρς χρες των Βαλκανων: η Ελλδα και η Γιουγκοσλαβα. Η χρα μας λεγχε το θαλσσιο μτωπο. Η Γιουγκοσλαβα ταν ο λλος ισχυρς πακτης και λγω μεγθους και λγω του γεγοντος τι λεγχε την καρδι των Βαλκανων. Ακμη και η «διανομ» της επιρρος στην περιοχ μας απ τον Τσρτσιλ και τον Στλιν στη Γιλτα το 1945 δεν γγιξε αυτ την ισορροπα.

Το τλος του Ψυχρο Πολμου το 1989-90 σμανε την αφετηρα γεωπολιτικν αλλαγν. Το ΝΑΤΟ επεκτθηκε προς Ανατολς και αντιμετπισε τα Βαλκνια σαν ζωτικ χρο ασφλειας. Μσα απ τις γνωστ γεγοντα της δεκαετας του 1990, η Γιουγκοσλαβα κατακερματσθηκε σε κρτη μειωμνης κυριαρχας και σε de facto προτεκτορτα.

Η διλυση της Γιουγκοσλαβας μεττρεψε εκ των πραγμτων την Ελλδα στην ισχυρτερη χρα της Χερσονσου. Το γεωπολιτικ κντρο βρους εχε μετατοπιστε προς Ντο. Η πρσδεση στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, η εθνικ ομοιογνεια, η ευστθεια και η στρατηγικ θση κατστησαν την Ελλδα στα μτια της Δσης ηγτιδα δναμη των Βαλκανων.

Η εν λγω αναβθμιση δεν ταν επιλογ των ΗΠΑ της ΕΕ. Οτε επιλογ του ελληνικο πολιτικο συστματος. Προκυψε ως συνπεια ανακατατξεων που δρομολογθηκαν απ λλους. Αυτς εναι που η Ουσιγκτον και οι Βρυξλλες ανθεταν ρητορικ στην Αθνα ηγετικ ρλο στα Βαλκνια, αλλ ουσιαστικ την θεωροσαν μρος του προβλματος. Σ’ αυτ παιξε ρλο και το γεγονς τι η Ελλδα εχε ανοικτ ζητματα και με τα Σκπια και με την Αλβανα.

Απκλιση συμφερντων

Η ειδοποις διαφορ του σμερα με τις προηγομενες δεκαετες εναι το οριακ σημεο, στο οποο χουν φθσει οι σχσεις της Δσης με την Τουρκα του Ερντογν. Εναι παρακινδυνευμνη οποιαδποτε πρβλεψη για το πς θα καταλξει αυτ η πρωτοφανς διελκυστνδα στις αμερικανοτουρκικς, αλλ και στις ευρωτουρκικς σχσεις.

Εναι προφανς πως οτε οι Αμερικανο οτε οι Ευρωπαοι θλουν να χσουν την Τουρκα. Γι’ αυτ και εξαντλον λα περιθρια να βρουν να συμβιβασμ, ο οποος θα κρατσει τη γειτονικ χρα στο δυτικ σστημα ασφαλεας. Απ την λλη πλευρ, μως, τα γεγοντα δεχνουν πως αυτ δεν εναι εκολο. Η επιθετικ ρητορικ του Ερντογν αντανακλ αφ’ ενς τη βαθι δυσπιστα του για τις προθσεις των Αμερικανν, αφ’ ετρου την στρατηγικο χαρακτρα απκλιση συμφερντων.
Η Αθνα καλς πρττει που δεν αναμιγνεται σ’ αυτ τη διελκυστνδα, αφ’ ενς επειδ η κατληξη εναι ακμα αββαιη, αφ’ ετρου επειδ δεν μπορε να την επηρεσει. Αυτ, ωστσο, δεν την εμποδζει να δεξει εμπρκτως στη Δση πως μπορε να στηριχθε στην Ελλδα. Το μλο των Εσπερδων σε αυτ τη φση εναι η βση της Σοδας, λγω της γεωγραφικς θσες της. να γεωγραφικ πλεονκτημα αποτελε σταθερ αξα.

Εν, μως, δεν θλουμε επανληψη της ιστορας της δθεν ισχυρς Ελλδος στα Βαλκνια κατ τη δεκαετα του 1990, θα πρπει οι ποιες συζητσεις να συνοδεονται και απ την πολιτικ μας βοληση να μας αντιμετωπσουν ως τον γεωπολιτικ ζωτικ πακτη της περιοχς. Θα πρπει να δεξουμε τι χουμε τη δυναττητα και το εθνικ σθνος να στηρξουμε ενεργ την πολιτικ και οικονομικ σταθερτητα σε λη την Ανατολικ Μεσγειο.

Το θετικ εναι τι παρ’ λους τους εσωτερικος πολιτικος κλυδωνισμος των τελευταων ετν, ο προσανατολισμς της ελληνικς εξωτερικς πολιτικς εναι σταθερς. Η εναλλαγ των κομμτων στην εξουσα δεν τον επηρασε.