The strong voice of a great community
2018

Με ττοια σχολικ κεμενα, γιατ να υπερασπιστες την πατρδα;

σως η πατρδα μας αναγκαστε να υπερασπιστε -σως πολ σντομα- την εθνικ της αξιοπρπεια. Να πολεμσουν τα παιδι της. Θλω μως να ρωτσω. Εναι δυνατν να ζομε περιτριγυρισμνοι απ αρπακτικ και στα σχολεα να διδσκεται, μσω των θλιων βιβλων, η δειλα και η ηττοπθεια; Tι μαθανουν τα νιτα της πατρδας για τα δο κορυφαα κατορθματα τους θνους-’21 και ’40-41- που μνο περηφνια και φιλοπατρα μας γεμζουν; Γιατ αφνουμε τσα χρνια τους ποικιλνυμους εθνομηδενιστς να ροκανζουν την ψυχ του λαο μας, εν γνωρζουμε τι κποια στιγμ θα ρθουμε αντιμτωποι με την Τουρκι και ττε θα στραφομε για θρρος και παρηγορι στα σια και τα ιερ μας; Ας το καταλβουμε, δεν προασπζουν την εθνικ ανεξαρτησα και την εδαφικ ακεραιτητα μνο οι νοπλες δυνμεις. Τις προασπζει ο λας, με την ομηρικ και θουκυδδεια ννοια. χι ο φιλοπλεμος, αλλ ο ετοιμοπλεμος, ο ψυχικ αρματωμνος, ο νηφλιος. Ο πεπαιδευμνος πολτης που εναι ταυτχρονα και οπλτης. Τι μαθανει μως ο Ελληνπουλο, ο αυριανς οπλτης, για τα τιμαλφ του Γνους; Με ττοια χαμερπ κεμενα θυσιζεσαι για την πατρδα;

Aς δομε κποιες απ τις ασχημονες.

Το πος του ’40:

Στην σελδα 44 του α’ τεχους του βιβλου Γλσσας Ε’ δημοτικο, περιχεται κεμενο με ττλο:
«Η Ιταλα μας κρυξε τον πλεμο!» Και υπτιτλο: «Κι εμες πγαμε στο υπγειο». Και αφο κρφτηκαν στο υπγειο, διαμεβονται οι εξς θλιοι διλογοι:
«Μετ γρισε (ο μπαμπς) στη μνα και της επε πς θα τρξει στην τρπεζα να σηκσει λεφτ. «Δεν χουμε δραχμ», επε κι φυγε τρχοντας στη σκλα...». ταν ο προκομμνος ο μπαμπς γρισε απ την τρπεζα απογοητευμνος, γιατ η τρπεζα ταν κλειστ και δεν μπρεσε «να σηκσει λεφτ», πγαν σ’ να υπγειο, «στης κυρας Γιαννοπολου, γιατ τα σπτι της χει υπγειο και το λιακωτ της εναι τσιμεντνιο και δεν μπορον να το τρυπσουν οι μπμπες». Και ο μπαμπς –πρτυπο ρωα- πρε στην αγκαλι του τον αφηγητ, παιδ μικρ και του επε:
«-κη, απ σμερα θα γνεις ντρας». Και ο κης, εμπνεμενος απ την «γενναιτητα» του πατρα του, απντησε:
«Εγ ττε φοβθηκα πρα πολ, γιατ δεν θελα να γνω σμερα ντρας...». Βεβαως, γιατ οι ντρες στρατεονται και πολεμον! Εν σοι δεν θλουν να γνουν ντρες, παρνουν το Ι5 (γιτα πντε) χαρτ απλυσης και σπεδουν στα υπγεια και σε τα κοριδα να κατασκοτνονται για την τιμ της πατρδας!
Τι κεμενο εναι αυτ;
Τι «προγει» το προαναφερμενο σκουπδι; Πρτον: Την δειλα, την ηττοπθεια, την αφιλοπατρα, το ψεδος!
Γνωρζουμε απ τα «επκαιρα» της εποχς τι την ημρα που κηρχθηκε ο πλεμος και η γενικ επιστρτευση ο λας ξεχθηκε στους δρμους πανηγυρζοντας! ξαρση, ενθουσιασμς, φιλοπατρα, πστη για το δκαιο του αγνα, θρρος, να πραγματικ γλντι του λαο, που εχε απηυδσει απ τις προκλσεις του ιταμο Μουσολνι! Και οι μπαμπδες δεν κρβονταν σαν λαγο στα υπγεια οτε τρεχαν στις τρπεζες! Αυτ τα σκφτονται οι Γραικλοι της σμερον που γρφουν τα βιβλα! Να γλιτσουν τις καταθσεις τους και τα παλιοτμαρ τους και η πατρδα ας χαθε!
Εκενοι οι μπαμπδες, οι παπποδες μας, ντνονταν στα χακ, και πγαιναν, «με το χαμγελο στα χελη», μπροστ, στα μαρμαρνια αλνια του Γνους! Καλ το γρφει ο ποιητς:
«Με ζλο στα σκολει της προδοσας
του σπιου αινα σπεται η γενι!». (Κ.Βρναλης, «Αιδς, Αργεοι!»)

Το αθνατο ’21.

Στην Νεοελληνικ Γλσσα Α ? Γυμνασου (σ. 82-83) περιχεται κεμενο -αφιρωμα στο ?21 με ττλο «Η παρσταση». Αντιγρφω να απσπασμα: «...ττε ο Βαγγελκης που κανε τον Μπτσαρη και τον στνευε η στολ του, σκυψε να πρει τα τσαροχια μου να μου τα δσει και φνηκε το σβρακ του και τα κορτσια βαλαν τα γλια κι εκενος τα κλματα...
Κα ο κριος διευθυντς... ρχισε να φωνζει:
– Ζτω η 25η Μαρτου! και επε «και του χρνου» κι λοι σηκσαμε τα χρια μπροστ και επαμε και ζτω κι η κυρα Ουρανα φναξε πλι προσοχ! και σταθκαμε λοι προσοχ και τραγουδσαμε τον εθνικ μνο και γιατ χαρεται ο κσμος και χαμογελει πατρα; και φγαμε να πμε σπτι μας να φμε σκορδαλι για το καλ της ημρας, να κοιμηθομε, να ξυπνσουμε, να βλουμε τα καλ μας και να πμε να πομε χρνια πολλ του Βαγγελκη που εχε την εθνικ εορτ του».
(Σε ττοια αξιοθρνητη γλσσα γραμμνο το κεμενο – «σπασμνα ελληνικ»!! Και στην δια σελδα, αντ να μπει μια εικνα του ?21, πως για παρδειγμα η «ξοδος», παρεισφρησε διαφμιση για το ερεβοειδς κινηματογραφικ ργο «Ο ρχοντας των δαχτυλιδιν»!!).
Το διο χλευαστικ και ανερο φος συναντομε και στο «Τετρδιο Εργασιν» Νεοελληνικς Γλσσας της Β ? Γυμνασου (σ. 35). Κεμενο με ττλο «Αρχζουμε πρβες για την εθνικ γιορτ». Αντιγρφω και απ αυτ το κουρελοργημα να απσπασμα (τα αποσπσματα ενοτε εναι και... εκτελεστικ! «Εκτελον» και μαγαρζουν ανυποψαστες, αθες παιδικς ψυχς!).
«Τλεια! Σμερα στο μθημα της μουσικς ταν τλεια! Γιατ απ αριο αρχζουμε πρβες για τη γιορτ της 25ης Μαρτου. Θα κνουμε πρβες με τη χορωδα, θα χνουμε μαθματα! χουμε μια κπως μικρ χορωδα στο σχολεο, καμι τριανταρι τομα και χει πλκα. Το ρεπερτριο θα ‘ναι το συνηθισμνο: Ελεθεροι Πολιορκημνοι και δωσ ?του... Απ τρα ονειρεομαι τις ρες μαθημτων που θα χαθον στις πρβες. Και η καλλιτεχνικο, η Βαφιτη, μας λει τι θλει μια ομδα να σχεδισει κτι σκηνικ και κτι Κολοκοτρνηδες και κτι σημαες και δφνες. Μσα! Υπολογζω κι λλες χαμνες ρες μαθημτων...».
Ερωτ: Πς θα μθει ο γουρος νος μαθητς, πς θα του καλλιεργηθε το σβας για το ?21 και η υπερηφνεια για τον ηρωισμ και την αυτοθυσα των προγνων του, ταν του «διδσκουμε» ττοιες αθλιτητες; Γιατ στερα να μην κανε την σημαα μας; Πο εναι τα γραμμνα με αμα «απομνημονεματα» των πολμαρχων του Εικοσινα; Τι απγιναν οι Ελεθεροι Πολιορκημνοι του Σολωμο, που τιτλοφρησε κατ ? αρχς το αριστοργημ του με τη λξη Χρος. Μνο η Παιδεα, που αρδεεται απ την Παρδοση του Γνους, μπορε να μας σσει!! Αυτ η Παιδεα θα οδηγσει στον Επαναγνισμ μας!! Να ξαναγνουμε αγνο, ζντας με τα δικ μας θη και θιμα, με τα ρωμαικα πλοτη και χι με τις γουρουνοτροφς, τα ξυλοκρατα των Φργκων και των ημετρων Νενκων.
Παραπμπω και σ ? να ακμη πονρευμ τους, στην Στ ? Δημοτικο αυτ την φορ, στην Γλσσα (β ? τεχος, σ. 105). Εδ λογοκρθηκε ο περφημος λγος του Κολοκοτρνη στην Πνκα. Λει σε μια αποστροφ του λγου ο Γρος του Μορι: «Οι παλαιο λληνες, οι πργονο μας, πεσαν εις την διχνοιαν και ετργονταν μεταξ τους, και τσι λαβαν καιρ πρτα οι Ρωμαοι, πειτα λλοι βρβαροι και τους υπταξαν. στερα λθαν οι Μουσουλμνοι.
Οι μποροι και οι προκομμνοι...». Μετ την λξη «Μουσουλμνοι», ο ρωας επε και κποια λλα πργματα: «Κα καμαν ο,τι ημποροσαν δι να αλλξη ο λας την πστιν του. κοψαν γλσσες εις πολλος ανθρπους, αλλ ? εστθη αδνατο να το κατορθσουν. Τον να κοπταν, ο λλος τον σταυρ του καμνε». Αλλ το κομμτι αυτ λογοκρθηκε, διτι θα πικραθε ο απναντι «φλος»...το λυσσασμνο σκυλ.
Στα δε «Κεμενα Νεοελληνικς Λογοτεχνας» της Γ ? Γυμνασου, στις σ. 46-48, συμπεριλαβαν και να απσπασμα απ τα Απομνημονεματα του στρατηγο Μακρυγιννη. Λες «δξα σοι ο Θες»!
μως... απ το ακατργαστο αυτ διαμντι, εντπισαν -οι τυμπανιαοι αποφορς πατριδομχοι- το σημεο που ο Μακρυγιννης γρφει κτι εναντον του Κολοκοτρνη: «Οι ρχοντς μας, οι αρχηγο μας γιναν “Εκλαμπρτατοι”... γινε ο Κολοκοτρνης και οι λλοι συγγενες και φλοι, πλοσιοι απ γες (χωρφια), αργαστρια, μλους... ταν ο Κολοκοτρνης και οι σντροφο του ρθαν απ τη Ζκυνθο, δεν εχαν οτε πιθαμ γης...».
Ο Μακρυγιννης σε λλα πενντα σημεα επαινε τον Κολοκοτρνη, αλλ αυτ πρεπε να μπει! Γιατ; Για να μεισουν τους ρωες, να τους ευτελσουν! Ο ρωας, πως και ο γιος, που πολλς φορς στην ιστορα μας ταυτζονται, εναι «επικνδυνα» πρτυπα για τους νους!! Ο δειλς και πειθνιος νεοραγις των Μνημονων εναι προτιμτερος.
Τα ερτημα που πρπει να απαντσουμε λοι μας παραμνει: Ως πτε θα ανεχμαστε «τα σκολει της προδοσας»; Ως πτε θα αυτοκτονομε;

Δημτρης Νατσις
δσκαλος-Κιλκς

 

μελος του ΙΗΑ