The strong voice of a great community
- Ιολιος 2019

Γιατ ο Τραμπ διστζει ναντι της Τουρκας

Του Κστα Ρπτη

Εναι η απροθυμα του Ντναλντ Τραμπ να επιβλει κυρσεις στην Τουρκα του Ταγπ Ερντογν απλς το αποτλεσμα πολιτικς σγχυσης ενδεχομνως και προσωπικς ιδιοτλειας απ μρους του ενοκου του Λευκο Οκου;

κθεση των Μικλ Ντραν και Πτερ Ραφ για λογαριασμ του συντηρητικο Hudson Institute των ΗΠΑ, υπ τον ττλο "Too big to fail: Toward a US-German partnership on Turkey” δεχνει τι το πρβλημα εναι πολ βαθτερο και οι δισταγμο του Τραμπ περισστερο εξηγσιμοι.

Οι συντκτες της κθεσης εξηγον τι η αγορ των ρωσικν συστημτων S-400, που χει προκαλσει την αμερικανικ οργ, δεν αποτελε μια μεμονωμνη εμπορικ συναλλαγ, αλλ την επανατοποθτηση της Τουρκας στο διεθνς σστημα.

Για την εκτελεστικ εξουσα των ΗΠΑ η υιοθτηση κποιων κυρσεων με βση των νμο CAATSA εναι μονδρομος, αφενς για να αποτραπε η αγορ ρωσικν εξοπλισμν απ λλους ενδιαφερμενους, πως η Αγυπτος, η Ινδα η Σαουδικ Αραβα, αφετρου για να μην περσει ο λεγχος της σκησης εξωτερικς πολιτικς στο Κογκρσο το οποο χει ισχυρς απψεις επ του θματος.

μως η ανταπντηση της Τουρκας δεν μπορε να προβλεφθε. Στην αποβολ της απ τη συμπαραγωγ των μαχητικν F-35, που αποτελε πλγμα για την τουρκικ Πολεμικ Αεροπορα, παρεμβλλεται ο Βλαντμιρ Ποτιν προτενοντας την πληση ρωσικν αεροσκαφν. Θα προχωρσει η γκυρα σε αυτ την κατεθυνση;

Σε κθε περπτωση, τονζουν οι συντκτες της κθεσης, η αγορ των S-400 δεν συνιστ απλς πρωτοβουλα ενς απρβλεπτου ηγτη. Ο διος ο Ερντογν παρουσιζει την κνηση αυτ ως σημεο καμπς, μετ απ μακρ επιδενωση των τουρκοαμερικανικν σχσεων. Αποβλπει στη διερυνση των επιλογν της Τουρκας, με το να χρησιμοποιε τις ΗΠΑ εναντον της Ρωσας και αντιστρφως.

Με αυτ την ννοια, η απντηση της Δσης πρπει να εναι πολ καλ ζυγισμνη, γιατ αυτ που κρνεται εναι ο δυτικς προσανατολισμς της Τουρκας.

Οι Ντραν και Ραφ επισημανουν τι η υπθεση των S-400 ρχεται σε μα συγκυρα κατ την οποα στην Ουσιγκτον καλλιεργεται σε ορισμνους κκλους (των δεξαμενν σκψης και του Καπιτωλου, αλλ χι της προεδρας) το "αυτοεκπληρομενο δγμα” τι η Τουρκα δεν εναι πια σμμαχος.
Οι δεσμο του Ερντογν με τη Μουσουλμανικ Αδελφτητα, η ανοχ του στη δρση του Ισλαμικο Κρτους, η αυταρχικ και δημαγωγικ πολιτικ του εντς συνρων, η εχθρτητ του προς τους Κορδους και το Ισραλ εναι ψηφδες του εναντον του κατηγορητηρου, εν το φλερτ του με τη Μσχα τον κνει να μοιζει με Δορειο ππο εντς του ΝΑΤΟ.

μως οι απλουστευτικς αυτς αφηγσεις δεν δνουν τα συμφραζμενα που θα μας εξηγοσαν το τ ακριβς επιχειρε ο Ερντογν και γιατ οι αντιαμερικανικς πολιτικς εναι δημοφιλες στη Τουρκα. ρχονται δε σε χτυπητ αντθεση με το προηγομενο αφγημα που θελε τον Ερτογν να αποτελε την μεγλη ελπδα της Μσης Ανατολς για ναν ισλαμικ εκσυγχρονισμ.
Ο Ερντογν (που, πως δειξαν οι δημοτικς εκλογς στην Κωνσταντινοπολη, δεν εναι πολιτικ παντοδναμος) μα μρα θα φγει. μως οι σφοδρ αντιαμερικανικς θσεις του τουρκικο πληθυσμο που καταγρφονται στις δημοσκοπσεις (και ξεπερνον τα ποσοστ δημοφιλας του Ερντογν) δεν θα χουν αλλξει.

Η τουρκικ πλευρ χει το δικ της κατηγορητριο για την αμερικανικ συμπεριφορ. Ο αποστασιοποιημνος τρπος με τον οποο οι ΗΠΑ τοποθετθηκαν στην συριακ κρση, σαν να σαν παρατηρητς και χι σμμαχοι της Τουρκας, βρσκεται στον αντποδα της συνπειας και της επιμονς με την οποα η Ρωσα υπερασπστηκε τον δικ της σμμαχο στη Δαμασκ. Η διαπραγμτευση με τον ρωσικ παργοντα απβη τσι ρεαλιστικτερη επιλογ για την διαφλαξη των νοτων συνρων της Τουρκας.

Η φιλοξενα του φερμενου ως εγκεφλου του αποτυχημνου πραξικοπματος Φετουλχ Γκιουλν στην Πενσιλβνια αποτελε λλον να λγο καχυποψας.

Κυρως, μως, εναι η ευθυγρμμιση των ΗΠΑ με τους Κορδους αυτονομιστς του PYD (αδελφς οργνωσης του ΡΚΚ στη βρεια Συρα) που χει σημνει συναγερμ στην γκυρα. Κατ τους Ντραν και Ραφ η εμφνιση αυτς της συμμαχας εναι δεκτης της λλειψης στρατηγικς κατεθυνσης στην μεσανατολικ πολιτικ των ΗΠΑ, η οποα μοιζει να καθορζεται απ στεν τακτικς επιλογς στο πεδο της αντιτρομοκρατας.

Σε λα αυτ, η απντηση των Τορκων εναι: "Μην μας θεωρετε δεδομνους. χουμε και λλες επιλογς”.

Κατ τους συντκτες της κθεσης, το πραγματικ επδικο αντικεμενο εναι το τι θα απογνει στη βορειοανατολικ Συρα και συνολικ το ποιος (οι ΗΠΑ η Ρωσα) θα εναι ο εγγυητς της μετβασης στην επμενη μρα.

Η Τουρκα πντως εναι περισστερο και χι λιγτερο κρσιμη για τη Δση, απ' ,τι κατ την ψυχροπολεμικ περοδο, δεδομνης και της αμερικανικς απροθυμας για νες στρατιωτικς περιπτειες στη Μση Ανατολ.

Οι S-400 εναι να εργαλεο του Ερντογν στε να εξασφαλσει τι ποιος αναδειχθε "διαιτητς” θα λβει υπψη του το ψιστο στρατηγικ συμφρον της γκυρα ως προς το κουρδικ ζτημα.

Ο Τραμπ ακροβατε ακριβς ανμεσα στην ανγκη να αποθαρρνει λλους υποψφιους αγοραστς ρωσικν πλων και την κατανηση του γεγοντος τι η Τουρκα δεν πρπει να εξωθηθε σε ξνες αγκλες.

Κατ τους αναλυτς του Hudson Insitute η Γερμανα (εξοικειωμνη με την παρουσα εκατομμυρων Τορκων μεταναστν) εναι ο ιδεδης μεσολαβητς ανμεσα στις ΗΠΑ και την Τουρκα, καθς χει να προσφρει οικονομικ κνητρα στην γκυρα και ενδιαφρεται να προφυλαχθε η δια απ το μεσανατολικ χος. Εναι το Βερολνο, λοιπν, που θα πρπει να μεταφρει στη Ουσιγκτον το μνυμα τι το "αυτοεκπληρομενο δγμα” εναι επικνδυνο και τι η Τουρκα εναι στην πραγματικτητα "πολ μεγλη” για να εγκαταλειφθε.