The strong voice of a great community
2019

Με λογικος ακροβατισμος επιχειρον να πεσουν τι συμβιβζουν τα ασυμββαστα

Η συμφωνα των Πρεσπν δεν αποτελε ναν ντιμο συμβιβασμ, οτε επιλει τη διαφωνα για το νομα, αναφρουν σε κοιν τους δλωση 12 διακεκριμνοι λληνες ακαδημακο, εξηγντας γιατ αυτ εναι επιζμια για τη χρα. Απναντι στο κλμα που καλλιεργεται για την αποδοχ και αναγκαιτητα της συμφωνας, μετ και την ψφισ της απ τη Βουλ της πΓΔΜ, τονζουν τι αυτ δεν αποτελε erga omnes, αφο η διεθνς ονομασα «Βρεια Μακεδονα» θα συνυπρχει χωρς αντιρρσεις με τη σκτη «Μακεδονα».

Επισημανουν τι η συμφωνα δνει στους γετονες απεριριστη πρσβαση στη μακεδονικ κληρονομι, εν συνιστ για σους δεν το χουν ακμη καταλβει, μεση αναγνριση απ την Αθνα μιας εθντητας, που ονομζεται «μακεδονικ». Εμαστε μως αντθετοι, πως λνε, χι μνο για τα παραπνω, οτε επειδ η συμφωνα αδυνατε να συμβιβσει τα ασυμββαστα, αλλ γιατ καταφεγει σε λογικος ακροβατισμος, στε να μας πεσει πως το πτυχε.

Εμαστε αντθετοι, λγω της ασυνπειας σε μια εθνικ γραμμ, η οποα προσδιρισε την εσωτερικ πολιτικ και τη διεθν θση τς χρας για 25 χρνια με τερστιο κστος, σε μια γραμμ η οποα συστρτευσε σχεδν το σνολο της κοινς γνμης. Το επ δεκαετες αδιξοδο της διπλωματας, πως λνε, δεν οφελονταν σε λλειψη τλμης ευφυας, αλλ στη προσπθεια η μικτ ονομασα της γετονος, να χαρακτηρζει και τη να χρα, και το θνος που την κατοικε και τη γλσσα που ομιλεται.

Ολκληρο το ρθρο των 12 Ελλνων ακαδημακν χει ως εξς:

«Η δημσια συζτηση για την αποδοχ και την αναγκαιτητα της συμφωνας των Πρεσπν μεταξ Ελλδας και ΠΓΔΜ περιλαμβνει τρεις βασικς ανακρβειες, οι οποες πρπει να αποκατασταθον.

Το αδιξοδο της διπλωματας δεν οφειλταν στην λλειψη τλμης ευφυας. Για 25 χρνια το βρος των διαπραγματεσεων πεσε στην εξερεση μιας μικτς ονομασας, η οποα θα χαρακτριζε και τη να χρα και το θνος που την κατοικε και τη γλσσα που ομιλεται, βσει της αντληψης τι οι λαο δνουν την ονομασα τους στις χρες και τις γλσσες και χι το αντστροφο.

Αυτ ταν η κκκινη γραμμ τς ελληνικς διπλωματας και απ πουθεν δεν προκπτει τι υπρξε ποτ διαφορετικ προσγγιση. Δεν μποροσε να την παραβλψει καμι κυβρνηση, διτι, ασχτως των επιστημονικν προσεγγσεων, η ιστορα αποτελε, πρα απ κθε αμφιβολα, τη ραχοκοκαλι του ελληνικο θνους και θμα εξαιρετικ μεγλης ευαισθησας στον ελληνικ Βορρ, στην ελληνικ Μακεδονα.

Η πραγματικτητα αυτ δεν ανατρπεται οτε αναθεωρεται με συνοπτικς διαδικασες. Η Αθνα δεν μποροσε να αναγνωρσει να μακεδονικ θνος δπλα στον δικ της μακεδονικ πληθυσμ, ασχτως της ονομασας του γειτονικο κρτους, για την οποα πντοτε υπρχαν προτσεις και συζητσιμες λσεις.

Η συμφωνα των Πρεσπν δεν αποτελε ναν ντιμο συμβιβασμ. Στην προσπθει να προφυλαχθε --και χι να καταπολεμηθε, πως μερικο πιστεουν--, το εθνικ αφγημα και των δο κρατν, εντλει υπονομεθηκε ανεπανρθωτα το προβεβλημνο αντδωρο των Σκοπων στην Αθνα, δηλαδ η μικτ ονομασα erga omnes.

Εφσον, κατ το περφημο 7ο ρθρο, με τον ρο «Μακεδονα» νοεται και η επικρτεια της ΠΓΔΜ, η διεθνς ονομασα «Βρεια Μακεδονα» θα συνυπρχει χωρς αντιρρσεις με τη σκτη «Μακεδονα», την οποα ουδλως θα επισκισει.

Εξλλου, η ελληνικ παραδοχ πως με το επθετο «μακεδονικς – –» μπορον να προσδιορζονται «η γλσσα, ο πληθυσμς και τα χαρακτηριστικ του, με τη δικ τους ιστορα, πολιτισμ και κληρονομι», συνιστ --για σους πολιτικος και εμπειρογνμονες δεν το χουν καταλβει ακμη-- μεση αναγνριση απ την Αθνα μιας εθντητας, που ονομζεται «μακεδονικ».

Σε ναν κσμο, που η γνοια ιστορας και γεωγραφας εναι ο καννας, η ονομασα υπηκοτητας και εθντητας συνμα ως «μακεδονικν», δνει στους γετονες, εμμσως πλην σαφς, ασχτως των ρων της συμφωνας περ αρχαιτητας, απεριριστη πρσβαση στη μακεδονικ κληρονομι συνολικ και μλιστα με την υπογραφ μας.

Η συμφωνα των Πρεσπν δεν αποτελε ουσιαστικ συμβολ στην προσγγιση των δο γειτονικν λαν. Δεν επιλει τη διαφωνα. Προσπαθντας να δσει σο βρος σε δο απολτως αντιφατικς ιστορικς εκδοχς, παραβιζει την κοιν λογικ, αφο αναγνωρζει τι αμφτερες εναι κατ’ νομα «μακεδονικς». Η συνωνυμα αυτ δεν αποτελε επωφελ λση, γι’ αυτ και την αντιμαχμασταν ανκαθεν. Εκολα εκλαμβνεται ως δισπαση μιας και μοναδικς μακεδονικς ιστορικς εντητας, εν ο εθνικς προσδιορισμς των «Βορεων» αναπφευκτα υπερισχει του τοπικο των «Νοτων». Αφελς ταν η αντληψη των εμπνευστν της τι οι δο «αλθειες» θα μποροσαν να περιοριστον και να ισχουν μνον μσα στις αντστοιχες επικρτειες.

πως προκπτει απ τις συνεχες δηλσεις των πολιτικν της ΠΓΔΜ, τα πρσωπα αυτοπροσδιορζονται εντς και εκτς της χρας που διαμνουν με τον τρπο που επιθυμον. Επιπλον, η ιστορα δεχνει τι οι δο εκδοχς δεν μπορον να στεγανοποιηθον μεταξ τους.

Η ελληνικ εκδοχ της αρχαας μακεδονικς ιστορας αφορ και γεωγραφικ τμμα της ΠΓΔΜ, εν, απ την λλη, οι λεγμενοι «Αιγαιτες» πολιτικο πρσφυγες και οι απγονο τους δεν πρκειται να αποκηρξουν τη δικ τους ιστορικ εκδοχ για τις «χαμνες πατρδες» τους, πως προκπτει απ τη διατπωση του ρθρου 36 στο αναθεωρημνο Σνταγμα της ΠΓΔΜ. Κοντολογς η συζτηση περ ιστορας και ταυτοττων εντς του πλαισου της συμφωνας εναι ατελσφορη και ασμφορη.

λα αυτ, ασχτως των συναισθημτων που προκαλον, δεν εναι οι κριοι λγοι που εμαστε αντθετοι στη συμφωνα των Πρεσπν. Εμαστε αντθετοι χι γιατ η υπογραφ του υπουργο των Εξωτερικν αδυνατε να αποτρψει με πειστικ τρπο τον σφετερισμ ευασθητων ιστορικν δεδομνων, αλλ γιατ επιτρπει ρητ αυτν τον σφετερισμ? χι γιατ αδυνατε να συμβιβσει τα ασυμββαστα, αλλ γιατ καταφεγει σε λογικος ακροβατισμος, στε να μας πεσει πως το πτυχε.

Εμαστε αντθετοι χι γιατ η ελληνικ κυβρνηση διαπραγματεθηκε, αλλ γιατ αδυνατε να κατανοσει ποια πργματα εναι αδιαπραγμτευτα. Αδυνατε να κατανοσει την ευαισθησα των πολιτν της για την ιστορικ τους κληρονομι, μιαν ευαισθησα που νοηματοδοτεται σε πολλς συνταγματικς διατξεις και ρχεται ως συνπεια δο αινων δημσιας εκπαδευσης. Εμαστε αντθετοι, τλος, λγω της ασυνπειας σε μια εθνικ γραμμ, η οποα προσδιρισε την εσωτερικ πολιτικ και τη διεθν θση τς χρας για 25 χρνια με τερστιο κστος, σε μια γραμμ η οποα συστρτευσε σχεδν το σνολο της κοινς γνμης.

Κι αν το πρβλημα εχε «κακοφορμσει», πως γραψε πρσφατα ο τ. υπουργς των Εξωτερικν, ποιος αποφσισε τι ο «ακρωτηριασμς» ταν η δουσα λση για την Ελλδα; Το κρτος μας αντιφσκει με τον εαυτ του, χωρς να προτενει μια βισιμη εναλλακτικ λση, εν η κυβρνηση χει εναποθσει τη δυναμικ της συμφωνας στις μελλοντικς επιλογς των Σκοπων».

Βασλης Κ. Γοναρης, Α.Π.Θ.
Μνος Καραγιννης, King’s College London.
Σταρος Κτσιος, Ινιο Πανεπιστμιο.
Ιωννης Σ. Κολιπουλος, Α.Π.Θ.
Κστας Α. Λβδας, Πντειο Πανεπιστμιο.
Δημτρης Ξενκης, Πανεπιστμιο Κρτης.
Δημτρης Σκιαδς, Πανεπιστμιο Μακεδονας.
γγελος Συργος, Πντειο Πανεπιστμιο.
Μιχλης Ι. Τσινισιζλης, Ε.Κ.Π.Α.
Κστας Υφαντς, Πντειο Πανεπιστμιο.
Ιωννης Κ. Χασιτης, Α.Π.Θ.
Ευνθης Χατζηβασιλεου, Ε.Κ.Π.Α.

liberal.gr