The strong voice of a great community
2018

Μακεδονα: Ντροπ να ντροπιαστομε...

Νατσις Δημτρης

«Αυτ πο κερδθηκε με αμα δεν μπορε να ξεπουληθε με το μελνι μιας υπογραφς»

Μπανω απευθεας στο θμα, νευ περιστροφν κα προλγων. Αν βρεθε, αν τολμσει «ελληνικ» κυβρνηση, κυβρνηση Γραικλων, να υπογρψει την προδοσα, την μεγαλτερη απ καταβολς νεοελληνικο κρτους, πο λγεται «βρεια νω ? να «Μακεδονα», θ πρπει ν γνωρζει τι:

Πρτον: τ πλον ευτελς κα ανξιο λγου. Δν πρκειται ν ξαναδε εξουσα. πως στν περπτωση του ιστορικο κουρελουργματος της Ρεποση, θα υπρξει ττοια κινητοποηση απ τον πατριωτικ χρο, πο οι κυβερνντες – ποιοι κι αν εναι- θα τρβουν κυριολεκτικ τ μτια τους. Ιδως οι βουλευτς της Μακεδονας, ας ετοιμζονται για ισβια, τιμη κα χι τιμητικ, ιδιτευση. Ας γνωρζουν τι θ αντιμετωπσουν, σ περπτωση υπογραφς της προδοσας, ,τι αντιμετπισαν οι παπδουλοι επσκοποι, ταν γρισαν στην Κωνσταντινοπολη το 1438, μετ την ψευτοσνοδο Φερρρας – Φλωρεντας Υπγραψαν νωση – υποταγ της Ορθοδοξας – των Εκκλησιν κα φτνοντας στν Πλη τος ανμενε ο λας... ταν μαθετηκε τι λατινοφρνησαν κα υπκυψαν στ «φλωρα» του Ππα, ο ευσεβς λας τος προπηλκισε κα τος φτυσε. Ταραγμνοι κα μετανιωμνοι ψλλιζαν οι μητραλοες: «Πεπρκαμεν (πουλσαμε) τν πστην ημν, αντηλλξαμεν τ ασεβεα τν ευσβειαν, προδντες τν καθαρν θυσαν (τν ορθοδοξα), αζυμται (παπικο) γεγναμεν. Κψατε τν δεξιν ημν τν υπογρψασαν (κψτε τ χρι πο υπγραψε), εκριζσατε τν γλσσαν ημν τν τοιατα ομολογσασαν». (Δ. Παναγπουλου, «Εις ναντι μυρων»). Χρι πο θ υπογρψει και γλσσα πο θ ομολογσει «Βρεια νω Να Μακεδονα» θλουν κψιμο ξερζωμα. Τελεα κα παλα. Σ θματα Πατρδος κα Πστεως δν χωρε συγκατβασις.

Δετερον: Η στση μας στ θμα της Μακεδονας εναι η λυδα λθος γι τ σνολο της εξωτερικς μας πολιτικς. Αν υποκψουμε στος ωμος εκβιασμος και παραδσουμε αμαχητ τ νομα ανογει ο ασκς του Αιλου. Πραν της διεθνος ανυποληψας κα περιφρνησης-πο δη...απολαμβνουμε- δημιουργεται κακ προηγομενο. λοι-Αλβανο, Βολγαροι κα οι πτρωνς τους Τορκοι- θ απαιτον, θ ορμον καλτερα, κα εμες θ επαιτομε τν σμπραξη ανπαρκτων συμμχων. Ως γνωστν οι λεγμενες μεγλες δυνμεις συναγγουν συμπερσματα γι τν πολιτικ τους, χι μ κριτριο τν «ετοιμτητα αποκλσεων», αλλ μ κριτριο τν ισχ των κρατν στς περιφρειες, τν ικαντητα – αποφασιστικτητα των κυβερνσεν τους ν υπερασπσουν τ εθνικ τους συμφροντα κα τ ειδικ γεωπολιτικ βρος πο αναπτσσουν στος περιφερειακος συσχετισμος ισχος.

Τρτον: Αν συμβε τ απευκταο, η προδοσα, εναι σγουρο πς οι Σκοπιανο ευθς θ καταπατσουν τς υπογραφς τους κα θ θσουν, απ θσεως ισχος πλον, λα τ συμπαρομαρτοντα μ τ Σκοπιαν ζητματα: αλυτρωτισμς, περιουσες, ονοματοδοσα προντων, τοπονυμων, αεροδρομων, «μακεδονικ» εκκλησα, ιστορικ κληρονομι. Μας αναμνει, δν χει σημασα αν εναι εις τ εγγς τ απτερο μλλον, τ μακεδονικ Κσοβο. Κα ττε θ ερωτηθομε εμες οι Μακεδνες, οι γηγενες. «Εστε λληνες Μακεδνες; σοι λληνες κτω απ τν λυμπο... Η Μακεδονα ανκει στος Μακεδνες».

Τταρτον: «Τν δ πλιν σο δοναι οτ’ εμν εστ οτ’ λλου των κατοικοντων εν αυτ...». Ο Κωνσταντνος Παλαιολγος, ο ηρωικς αυτοκρτορας, διδσκει ες αε. Κανες δν χει τ δικαωμα ν πουλσει πατρδα. Στν πατρδα ανκουμε κα δν μας ανκει. Αυτ πο κερδθηκε μ αμα δν μπορε κανες ν τ περιφρει σ συνδρια παρανμων, ν τ διαγρψει μ τ μελνι μις υπογραφς. Κποιοι θλουν ν «ρευστοποισουν» κκαλα ιερ σ σταδιοδρομες, αξιματα δρανα πρωθυπουργικ. «Παζουνε πασιντζες τ θνος ολκερο γι ν ικανοποισουν τς μωροφιλοδοξες τους», πως λεγε ο Πν. Κολοκοτρνης. Ματαιοπονον. Πολλς φορς σταυρθηκε ο Ελληνισμς απ ξνους κα βαρβρους, πολιτισμνους κα απολτιστους, πολλς φορς κα απ τος δικος μας, τος εφιλτες κα μηδζοντες, παλαιος κα νους, αλλ, «Ιδο ζμεν». «Τρνε απ μας κα μνει κα μαγι». Κα λλη φορ η Μακεδονα χθηκε μ τ μελνι της υπογραφς. Τ 1878 η συνθκη του Αγου Στεφνου την παραχωροσε σχεδν εξ ολοκλρου στ Βουλγαρα. Εις μτην. Κατπεσε μσα σ λγους μνες τ ψεδος κα η αδικα. Η συνθκη του Βερολνου αποκατστησε τν ττε τξη των πραγμτων. Σ’ αυτ τ ζητματα λειτουργον κα πνευματικο νμοι. «Του Κυρου η γη κα τ πλρωμα αυτς, η οικουμνη κα πντες οι κατοικοντες ε ν αυτ». (Ψαλμς, ΚΔ ?).

Πμπτον: Τυχν υπογραφ σ κεμενο καταισχνης κα διασυρμο πο θ αναγνωρζει κρτος Μακεδονας, θ τινξει στν αρα τν ελληνικ εκπαδευση. Θ παρουσιαστομε ενπιον των μαθητν μας ψετες, υποκριτς, μ λλειψη φιλοπατρας, αφο τσα χρνια διδσκουμε μα κα μοναδικ Μακεδονα, αναπσπαστο τμμα του ελληνισμο. Ελεγχμαστε τσι γι τν πνευματικ μας ανεντιμτητα, γι τν παιδαγωγικ μας ειλικρνεια. ταν αντικρσουν οι μαθητς μας στς οθνες τος Σκοπιανος ν πανηγυρζουν γι τν υποκλοπ, κα τος χρτες ν εμφανζουν «Να Μακεδονα», τ θ τος πομε τ λλο πρω; Πως ο φιλτιμος κα ευασθητος λληνας δσκαλος θ ατενσει τ βλμμα των μαθητν του; Θ μας τοξεει αλπητα η απορα η ειρωνεα, η αγωνα των παιδιν γι τν επερχμενη θελλα.

Ντροπ ν ντροπιαστομε ωρ!! 8500 νεκρο πολεμιστς στ Κιλκς, τ 1913, πεσαν γι τν Μακεδονα μας. Θ καταδεχτομε να μαγαρσουμε τ χμα πο φιλοξενε τ κκκαλ τους τ ιερ;

Τν περοδο της Τουρκοκρατας οι γυνακες διναν στ παιδ πο βαφτζανε μα ευχ: «Μ χσεις τ νομ σου», υπονοντας τν κνδυνο αλλαξοπιστας. Και σμερα στν αλαλιασμνη εποχ μας μι πρπει ν εναι η ευχ κα η προσευχ μας: ν μν χσουμε τ νομ μας, τ νομ μας πο εναι Μακεδονα.

Νατσις Δημτρης

δσκαλος-Κιλκς