The strong voice of a great community
Φεβρουριος 2017

ΗΠΑ: «Εποχ των Δεινσαυρων»

Του Θωμ  Στεφ. Σρα

Η 20η του Γενρη 2017, αναμφισβτητα σηματοδτησε μια να εποχ τσο για τις ΗΠΑ, σο και την παγκσμια κοιντητα. Μσα σε πντε λεπτ που χρειστηκαν για την τυπικ μεταββαση της εξουσας απ τον Ομπμα στον αντικατασττη του Τραμπ, σβησαν και χθηκαν προσπθειες και αγνες εβδομντα περπου χρνων, για την δημιουργα και καθιρωση μιας παγκσμιας υπερκοιντητας, στην οποα, υποτθεται, τι τα πντα θα ταν ποιο δκαια και δεν θα υπρχαν διακρσεις κοινωνικς οικονομικς μεταξ των μελν της.  ταν σως οι πλον δραματικς στιγμς στους τρεις αινες της πολιτικς ιστορας της μεγλης βορειοαμερικανικς δημοκρατας, με εξαρεση μνο τη περοδο του εμφλιου που κστισε τσο αμα και πνο στους μετανστες της εποχς. Πραν αυτο μως, τα γεγοντα της 20ης του Γενρη του 2017, λθαν, τρπο τιν, να δημιουργσουν αμφιβολες και αμηχανες, στην κοιν γνμη, σχετικ με την μορφολογα και ποιοτικ αντοχ της πλον φιλελεθερης δημοκρατας των ημερν μας. Ο μεγλος, λοιπν, προβληματισμς δημιουργεται απ το εν και κατ πσον, τα μτρα ασφλειας του αμερικανικο πολιτικο συστματος, εχαν στην πραγματικτητα τη δναμη που οι φορες του διεκρυσσαν τους τελευταους δο αινες. Πραν τοτου, μως, τα πολιτικ μηνματα που επιτρπουν να διαμορφωθον αυτς οι  εξελξεις, οφελουμε να ομολογσουμε τι εναι περισστερο καταπιεστικ και μλιστα κτω απ το φως της ιστορικς ανλυσης. Εν μλιστα θελσουμε να εμβαθνουμε στα ατια αυτν των ραγδαων εξελξεων οφελουμε να παραδεχθομε τι αυτς ρχονται να επιβεβαισουν την αποτυχα λων εκενων οι οποοι τα τελευταα  εβδομντα χρνια προσπθησαν να υπηρετσουν τους σχεδιασμος και στχους της Νας Τξης πραγμτων και της παγκοσμιοποησης. Αρχικ, οφελουμε να παραδεχθομε τι η ννοια της παγκοσμιοποησης επικεντρνεται στην δημιουργα μιας κοινωνικ δκαιης, σης και αταξικς κοινωνας, που λα τα μλη της θα χουν τη δυναττητα πρσβασης και μρισμα στον πλοτο που δημιουργεται απ τη σμπραξη και συμπαρταξη λων των μελν της. Με λλα λγια, η αναφορ πνω στην παγκοσμιοποηση, σμφωνα με τις εκτιμσεις των οραματιστν της, θα οδηγοσε στην  δημιουργα συνθηκν δκαιου διαμοιρασμο του πλοτου μεταξ λων των πολιτν και θα καταργοσε τις κοινωνικς και οικονομικς διακρσεις. να, κποιο εδος, κοινωνικο σοσιαλισμο, με διαφορετικ λγια, ο οποος θα νωνε λη τη γη, λες τις ανθρπινες κοιντητες και φυλς, γρω απ το ιδανικ της δημιουργας καλτερων συνθηκν διαβωσης για λα τα μλη της παγκσμιας κοιντητας.
Αυτ, υπρξε, εξ λλου και η κοιν πολιτικ των περισστερων διοικσεων της παγκσμιας κοιντητας. Απ την κομμουνιστικ Κνα, μχρι την καπιταλιστικ Ιαπωνα και απ την “σοσιαλιστικ” Ινδα  μχρι την αποικιοκρατικ Βρετανα και Ρωσα, κριο μλημα των ασκοντων την εξουσα, υπρξε η κατργηση των μεγλων κοινωνικν διαφορν και η δημιουργα κοινωνικν και πολιτικν γεφυρν μεταξ λων των στρωμτων της παγκσμιας κοιντητας. Στο σημεο αυτ ας μου επιτραπε να τονσω το γεγονς της εκλογς του Μπαρκ Ομπμα στον Λευκ Οκο. Η εκλογ και σκηση της εξουσας απ τον απγονο μιας κοιντητας τσο καταπιεσμνης μχρι τον περασμνο αινα, ο οποος, ξαφνικ, παρνει στα χρια του την διαχεριση της διακυβρνησης της παγκοσμιοποησης. Το μνυμα, μλιστα, εναι τσο ντονο, στε με την εκλογ του στην εξουσα η ακαδημα του απονμει το βραβεο Νμπελ. Την κορυφαα τιμ, που χει να επιδεξει μχρι σμερα η παγκσμια κοιντητα. Σε μια περοδο, ωστσο της παγκσμιας κοιντητας, η οποα διακρνεται απ τις τερστιες τεχνολογικς ανακαλψεις και επιτυχες, καθς επσης τις επαναστατικς εφαρμογς στα μσα επικοινωνας,  εναι επμενο και τα μικρτερα λθη και αποτυχες της ηγεσας να προβληματζουν τις μζες. τσι λοιπν φθσαμε στο γεγονς της πληροφορας τι το μγιστο ποσοστ του πλοτου που παργει ο πλαντης και η παγκσμια κοιντητα, περιρχεται στην κατοχ μιας ελχιστης ολιγαρχας καπιταλιστν, οι οποοι γνονται πλουσιτεροι κθε στιγμ που περν, σε βρος των αδναμων οικονομικ στρωμτων, των εργατν και αγροτν οι οποοι αισθνονται καθημεριν εντοντερη την απελπισα απ τις αδικες που δημιουργε η προχειρτητα με την οποα διαμορφθηκε και επιβλθηκε η Να Τξη. Εναι ξιο προσοχς το γεγονς τι ο παγκσμιος πλοτος βρσκεται στα χρια μιας ελχιστης ομδας δισεκατομμυριοχων ναντι της μεσαας και εργατικς τξης. Στον Καναδ, σαν παρδειγμα το να τρτο του πλοτου της χρας, βρσκεται στην κατοχ τριν μνον ατμων, εν οι υπλοιποι Καναδο, γρω στα 37 εκατομμρια, πασχζουν για κποιο μρισμα απ τον πλοτο που δημιουργον με την εργασα και τον ιδρτα τους, αντιμετωπζουν δε  τερστια προβλματα στην καθημεριντητ τους.

Ο ερχομς , εξ λλου, του εικοστο πρτου αινα, φερε μαζ του και μα σοβαρ κρση στις παγκσμιες αγορς, μα κρση η οποα φησε  κοινωνικ εκτεθειμνες ναντι των πολιτν τους, τις περισστερες κοιντητες, τσο τις Ευρπης και Ντιας Αμερικς, σο και τις Ασας και της Αφρικς που οι συνθκες ζως και οι κοινωνικς πραγματικτητες γνονται καθημεριν και δυσκολτερες. Αυτ εναι μια πραγματικτητα την οποα δεν θλησαν να δουν οι νοικοι του Λευκο Οκου και οι αρχιτκτονες της παγκοσμιοποησης, δωσαν την απαρατητη προσοχ. Στην προσπθεια, δε, της επιβολς της παγκοσμιοποησης, ως δγμα παγκσμιο, ξεκνησαν οι πλεμοι των τελευταων τριντα χρνων, απ τους ενοκους του Λευκο Οκου, ναντι κθε εθνικιστικο καθεσττος, το οποο δημιουργοσε εμπδια στην εφαρμογ του προγρμματος. Το αποτλεσμα αυτν των συγκροσεων υπρξε μοιραο, δεδομνου τι δημιοργησε ρεματα ομαδικς μετακνησης των κατατρομαγμνων πολιτν, οι οποοι στην απελπισα τους με τη φυγ αναζητοσαν ασφαλς καταφγιο για αυτος και τα παιδι τους. Μχρις του, ωστσο, το αντιληφθε η Ευρπη, ταν πραγματικ αργ, δεδομνου τι λα αυτ τα κματα των προσφγων γμισαν ασφυκτικ κθε ακρογιλι, αεροδρμιο και συνοριακ σταθμ των μελν της, εν η Μεσγειος κατντησε σε να απραντο νεκροταφεο των κατατρεγμνων και δυστυχισμνων θυμτων της επιθετικς μανας των οπαδν του δγματος.

πως ταν επμενο, κτω απ αυτς τις συνθκες, τσο το δγμα, σο και η πολιτικ αυτ κατρρευσαν, δεδομνου τι το πθος και η βα που δημιοργησαν οι στρατιωτικς παρεμβσεις στις κοινωνες αυτς, γιναν οι δημιουργο μιας νας μορφς πρωτοφανος βας και βαρβαρτητας μσα σε κθε δυτικ κοιντητα.  πως ταν επμενο, η να αυτ  πραγματικτητα γινε και η αιτα της πολιτικς αλλαγς στη κοιν γνμη της παγκσμιας κοιντητας. Το αποτλεσμα ταν μοιραο. Δεδομνου τι οι αρχιτκτονες της παγκοσμιοποησης στριξαν την εφαρμογ της πολιτικς τους, πνω στα προοδευτικ πολιτικ κμματα, με την πολιτικ φιλοσοφα των οποων για τη δημιουργα μιας δκαιης και ειρηνικς κοιντητας προσαρμστηκε και η θεωρα της παγκοσμιοποησης, ταν επμενο οι λαο στην αντδραση τους να στραφον προς την παλαι εθνικιστικ φιλοσοφα της δεξις, που κθε κοιντητα ταν και υπεθυνη για τη δικ της διοκηση, μσα στα πλασια των κλειστν εθνικν της συνρων.

Αυτ εναι μια πραγματικτητα την οποα δυστυχς, ργησε να αντιληφθε, τσο η Ευρπη, σο και η Ουσιγκτον. Τα αποτελσματα, πως ταν επμενο, δημιοργησαν πολιτικς χιονοστιβδες οι οποες ισοπεδνουν κθε τι το οποο με κπους κατρθωσε να επιτχει η ιδα της παγκοσμιοποησης.

Αυτ ακριβς εναι και η ννοια της εκλογς του φαινμενου Τραμπ στον Λευκ Οκο. Η ανεργα, η ανχεια, η αβεβαιτητα για το αριο και η συνεχς αφαμαξη του εθνικο θησαυροφυλκιο των ΗΠΑ, προκειμνου να χρηματοδοτηθον οι συνεχες πλεμοι της παγκοσμιοποησης, υπολογζεται τι τις τελευταες δεκαετες κστισαν πνω απ 13 τρισεκατομμρια δολρια, εν παρλληλα οι υποδομς, τεχνικς και κοινωνικς των ΗΠΑ, γνονται προβληματικς λγω εγκατλειψης απ την λλειψη σχετικν κονδυλων. 

Το αποτλεσμα, λοιπν ταν η εκλογ του Τραμπ, ενς δισεκατομμυριοχου, γνωστο για τις επιχειρηματικς του παρατυπες, πλην μως η εκλογ του κφραζε και τη δυσφορα και διαμαρτυρα των πολιτν για τη μχρι σμερα ασκομενη πολιτικ. Αυτ, εξ λλου, διαφανεται και απ την μελτη της ιστορας, κθε φορ που οι δημοκρατικς διοικσεις της Ελληνικς  αρχαιτητας και της Ρμης, δημιουργοσαν προβλματα κοινωνικ, το αποτλεσμα ταν η εμφνιση κποιου νου πολιτικο με την μορφ του τραννου, πως αρσκεται να τους αποκαλε η ιστορα. Ββαια στην προκειμνη περπτωση δεν εναι δυνατν η κατληψη να εναι παρμοια για την Ουσιγκτον. Εκενο πντως που εναι ββαιο, εναι το τι η Μεγλη Αμερικνικη Δημοκρατα, η μχρι σμερα πλον φιλελεθερη της  διεθνος κοιντητας, χει περιλθει στα χρια μιας μικρς ολιγαρχας πλουτοκρατν, τα αποτελσματα της οποας εναι δσκολο να εκτιμηθον την ρα αυτ. Παρλληλα μως, οφελουμε να παραδεχθομε τι η εκλογ Τραμπ, σωσε την διεθν κοιντητα απ μα απ’ ευθεας σγκρουση μεταξ ΗΠΑ και Ρωσας, η οποα αποτελε βεβαιτητα για την περπτωση εκλογικς νκης της Κλντον.

“Ουδν κακν αμιγς καλο” , λγαν οι αρχαοι μας πργονοι, και εχαν τσο δκαιο.