The strong voice of a great community
2020

 

«Η Τραγωδα του να διοικες την Ελλδα»

στερα  απ πντε ολκληρες δεκαετες σκληρς προπαγνδας περ των δθεν Τουρκικν δικαων στο Αιγαο, και την τελεα αδιαφορα των υπευθνων της Ελλδας, οι οποοι σε αντθεση ακολοθησαν να πολιτικ σνδρομο κποιας "Συνωμοσας Σιωπς”, τελικ ο παμπνηρος ανατολτης μπκε στο στδιο των επιτελικν επιχειρσεων που διακρυσσ λα αυτ τα χρνια. Και για να γνει ποιο πιστικς και να δσει να ξεκθαρο μνυμα των προθσεν του, στειλε μαζ με το ερευνητικ σκφος του, να το συνοδεσει ο μισς πολεμικς στλος της Τουρκας.

Και η Αθνα, των μεγλων λγων και υποσχσεων και διαβεβαισεων τι δεν πρκειται να ανεχθε σε καμα περπτωση τη παραβαση των συνρων της, οτε και να δεξει κποια ανοχ σε απαρδεκτες ενργειες “κακβουλων γειτνων” της, απλ αρκστηκε να παρακολουθε τους επδοξους επιδρομες, απ μακρι, σως επειδ πστεψε τι λγοι ευγνειας και καλς γειτονας δεν θα επτρεπαν σε κποιο καλοθελητ να δημιουργσει εμπδια στο σοβαρ ργο των καταλυτν της ννομης τξης και των αρχν του διεθνος δικαου.

τσι, για μια ακμα φορ, η  θεοφλακτη κυβρνηση της Νας Δημοκρατας, συνεχζοντας τις ιστορικς παραδσεις εκενων που κυβρνησαν την Ελλδα, με μοναδικ γνμονα τις δικς τους ιδες και αντιλψεις, και οι οποοι οδγησαν τη χρα στις μεγαλτερες καταστροφς,  αρνθηκε να συγκαλσει το συμβολιο των αρχηγν ολκληρου  του πολιτικο κατεστημνου της χρας, προκειμνου να συμβουλευτε και να διαβουλευτε, να ακοσει τις γνμες λων των εκλεγμνων αντιπροσπων του λαο και απ κοινο να προχωρσει στη λψη αποφσεων, σε να τσο σπουδαο και σοβαρ θμα.

Η λη υπθεση, για μια ακμη φορ ρχεται να μας θυμσει την τραγωδα του Κυπριακο, που μσα απ τους λεονταρισμος και τις μεγαλοστομες της Αθνας, ξαφνικ βρκαμε τον εχθρ μσα στα κστρα, και μλιστα χωρς την παραμικρ αξιλογη και οργανωμνη αντδραση, σε αντθεση με τι υποσχταν να κνει η κρατικ προπαγνδα.

Ττε, μως, θα μου πετε τι εχαμε δικτατορα και επομνως δεν συνφερε στο “δημοκρατικ τξο” να προστρξει σε υποστριξη των υπευθνων τυρννων. τσι λοιπν κατ’ ανγκη φθσαμε στο “Δεν ξεχν”.

Σαρντα ξι, ωστσο, χρνια αργτερα, σμερα, δεν φανεται τποτα να μας το θυμζει. Με λλα λγια απλ “ το ξεχσαμε”. τσι λοιπν ο “βρβαρος και δειλς” καταλτης του διεθνος δικαου και νμου, ξαναβρθηκε μπροστ μας, τη φορ αυτ διεκδικντας μια σειρ απ νησι, η Ελληνικτητα των οποων διαφανεται απ τα βθη της ιστορας. Η “υπερφανη”, ωστσο, κυβρνηση του “δημοκρατικο τξου”, σε καμα περπτωση δεν φανεται να πστεψε στην ανγκη της εθνικς ομοψυχας, της συνεννησης, της κοινς διαβολευσης λων των πολιτικν δυνμεων του τπου, για την αντιμετπιση ενς πραγματικ σοβαρο κινδνου, χι μνον για τα νησι του Ανατολικο Αιγαου, αλλ και αυτν ακμα την παρξη μας ως ελεθερου κρτους.
Για λλη μια φορ, πως φανεται η “υπεθυνη” κυβρνηση της Αθνας, στρφεται προς τα ξω, ζητντας τη στριξη και προστασα της διεθνος κοιντητας. Λησμονντας σως τους στοχους του εθνικο μας ποιητ: “Μοναχ το δρμο επρες, εξανλθες μοναχ·
δεν εν' εκολες οι θρες εν η χρεα τες κουρταλε.. ”
Και για μια ακμη φορ φανεται τι το ξεχσαμε και αυτ. Ξεχσαμε τα κατοχικ στρατεματα πνω στα αιματοβαμμνα χματα της Κπρου. Ξεχσαμε τις πρσφατες εμπειρες των Ιμων. Ξεχσαμε την ταπενωση  με την μετατροπ της μεγλης εκκλησις μας σε Τζαμ. Ξεχσαμε τι σε λα αυτ οι “ξνες θρες” δεν θλησαν καν να ασχοληθον, και αντ να φροντσουμε να δημιουργσουμε να κστρο εθνικς ομοψυχας, συνεχζουμε αμριμνοι την σκηση μιας καταστροφικς πολιτικς, με μνο λγο και αιτα κποια κομματικ οφλη για το μλλον.

Και η Ελλδα; ο Ελληνικς λας; παραμνουν οι μεγλοι δεσμτες ανεθυνων πολιτικν πειραματισμν, οι οποοι εμπεριχουν σοβαρος κινδνους  χι μνον για την ελευθερα του κρτους και το μλλον του θνους, αλλ και αυτο του ιδου του “δημοκρατικο τξου”, της διας της δημοκρατες μας, με λλα λγια.

Πραγματικ η λη υπθεση ρχεται να μας υπενθυμσει, για λλη μια φορ την αθνατη ελληνικ τραγωδα. Κτι ττοια βλπει και ο Τορκος και παρνει θρρος.
«Πατρδες»