The strong voice of a great community
2017

σπειραν Ανμους, ας θερσουν τις θελλες.

                                       Του Θωμ Στεφ. Σρα
Πολιτικ Ανλυση
ταν προ σαρντα περπου χρνων, οι νοπλες δυνμεις της Τουρκας, παραβαζαν την εθνικ κυριαρχα της μικρς και ανοχρωτης δημοκρατας της Κπρου με την αιτιολογα της “ανγκης προστασας της Τουρκφωνης μειοντητας του νησιο”, οι ηγτες της Δσης προτμησαν να παραμενουν απλο θεατς, αρκομενοι σε δηλσεις καταδκης της εισβολς, χωρς καμα απολτως ενργεια προσπθεια διαφλαξης υπερσπισης των καννων του διεθνος δικαου και εκενων του οργανισμο των Ηνωμνων Εθνν. Παρ δε το γεγονς των περισσοτρων απ 113 ψηφισμτων καταδικαστικν ψηφισμτων της Γενικς Συνλευσης και του Συμβουλου Ασφλειας του οργανισμο, καννας απολτως απ τους παντοδναμους χωροφλακες της διεθνος νομιμτητας δεν θλησε να κνει το παραμικρ προς τον τομα της υπερσπισης του δικαου και των κατοκων της μικρς δημοκρατας της Μεσογεου νας μεγλος αριθμς των οποων, γρω στις 250.000 βρθηκαν κυνηγημνοι  απ τις βρβαρες στρατις του εισβολα, πολιτικο φυγδες μσα στην δια τους την πατρδα. Απ το 1974, τη χρονι της στρατιωτικς εισβολς των Τορκων μχρι σμερα χουν περσει σαρντα ολκληρα χρνια, παρ’ λα αυτ τα στρατεματα του εισβολα παραμνουν ανενχλητα και κτω απ την ανοχ της διεθνος κοιντητας στα μρη που κατλαβαν βαια με την βοθεια των πλων και των αριθμν των ενπλων που αποββασαν στο νησ. Αργτερα, η Ουσιγκτον υπ τον πρεδρο Ριγκαν, παρερμηνεοντας κθε ννοια και αρχ του διεθνος δικαου, σε κοιν συμφωνα με την ηγεσα της Ευρπης, στειλε τα βομβαρδιστικ των ΗΠΑ, να βομβαρδσουν το “τακτο παιδ της Αφρικς, ” τον ττε ηγτη της Λιβης, λγω του τι ο τελευταος δεν δεχταν να συνεργασθε μαζ τους και επειδ “συνεργαζταν και υποστριζε τρομοκρτες.” Για ακμη μια φορ οι νμοι του διεθνος δικαου και η χρτα των Ηνωμνων Εθνν, παραβιαζταν τσο ντονα προκειμνου να εξυπηρετηθον οι πολιτικς σκοπιμτητες εκενων που καθριζαν τις τχες των λαν της διεθνος κοιντητας. Ακολοθησε η στρατιωτικ επμβαση του πατρς Bush εναντον του Ιρκ του Σαντμ Χουσεν, επειδ ο τελευταος τλμησε να διεκδικσει τις γειτονικς  πηγς πετρελαου που γεωγραφικ ανκαν μσα στα ρια της διοικητικς του περιφρειας. Ακολοθησε η τχη της πρην Γιουγκοσλαβας, η οποα με την ρνηση του Μιλσεβιτς να αποδεχτε τα σχδια  γεωγραφικς δισπασης της διοικητικς του περιοχς, ζησε και γνρισε την επ γης κλαση, καθς ολκληρα χωρι και πλεις καταστρφηκαν τελεως απ το ργιο των βομβαρδισμν του “υπερασπιστ της δημοκρατικς πρακτικς και νομιμτητας, προδρου των ΗΠΑ Clinton.” Το λο πολιτικ δρμα ολοκληρθηκε με την επιβολ ενς δημοψηφσματος σχετικο με τις πολιτικς τχες του Κοσσβου, μιας Σερβικς περιοχς, την οποα οι δημοκρτες της Ουσιγκτον αποφσισαν να προσφρουν στους αλβανφωνους κατοκους της περιοχς σε αντλλαγμα για τις καλς τους υπηρεσες κατ την διρκεια των επιχειρσεων των ΗΠΑ ενντια στο Βελιγρδι. Ακολοθησαν οι στρατιωτικς επεμβσεις των κυβερνσεων του George W. Bush, στο Αφγανιστν και Ιρκ, με την αιτιολογα και πλι της παροχς ασλου σε τρομοκρτες, εξ αιτας των οποων καταστρφηκαν παντελς οι δο χρες, σπρνοντας την καταστροφ, το πνο και το θνατο στους δο λαος, προκειμνου να τους διδξουν τη δημοκρατα. Πρσφατα ακμη οι διες γνωστς υπηρεσες των ΗΠΑ απ κοινο με τη βοθεια και ανοχ των εταρων τους στην Ευρπη, κατρθωσαν να ανατρψουν το πολιτικ κατεστημνο της Λιβης, ενργεια η οποα κστισε τη ζω του ηγτη της και οδγησε τη χρα σε ακυβερνησα και ουσιαστικ πολιτικ δισπασ της. στερα ακολοθησε η τχη του καθεσττος της Αιγπτου. Ενς καθεσττος το οποο υπηρτησε πιστ τα συμφροντα και τις απαιτσεις των εργοδοτν του της Ουσιγκτον, και το οποο ξαφνικ βρθηκε στη σφαρα των αντιπαραθσεων με τον “παραλπτη του Νμπελ ειρνης” Μπαρκ Ομπμα. Το αποτλεσμα και πλι ταν το διο με εκενο της Λιβης, χος και αναρχα. Τελικ χρειστηκε να νο στρατιωτικ  πραξικπημα των ενπλων δυνμεων της Αιγπτου, προκειμνου να προληφθε η λ Κιντα απ το να σχηματσει κυβρνηση στην μεγλη και ιστορικ αυτ χρα με τον θαυμσιο και υπροχο πολιτισμ. Τλος σειρ εχε, η μικρ Συρα, την οποα ο κ. Ομπμα πστεψε τι πρεπε να θσει υπ τις εντολς της Ουσιγκτον, και μλιστα με τη σμφωνη γνμη και βοθεια της μεγλης φλης “δημοκρατας” της Τουρκας του Ερντογν. Φανεται μως τι τη φορ αυτ τα ργανα της Ουσιγκτον βρθηκαν προ εκπλξεων, καθς το καθεστς της χρας κατρθωσε να επιζσει. Το αποτλεσμα της νας προσπθειας ταν η τελεα καταστροφ μιας θαυμσιας και ευημεροσας χρας της Μσης Ανατολς και η αναγκαστικ φυγ ενς εκατομμυρου πολιτν ως πολιτικν προσφγων στις γειτονικς χρες. Παρ’ λα αυτ μως η Ουσιγκτον δεν φανεται να πρε καννα μνυμα. τσι λοιπν τη φορ αυτ χρησιμοποιντας τη γνωστ μθοδο των ”αγανακτισμνων και ξεσηκωμνων ενντια στο καθεστς φοιτητν” , δηλαδ ομδων πολιτν οι οποοι προφανς βρισκταν στο μισθολγιο των γνωστν υπηρεσιν της υπερδναμης, κατρθωσαν να ρξουν τη νμιμη κυβρνηση της Ουκρανας και να επιβλουν μια χοντα ατμων της εμπιστοσνης τους. Το σχημο εναι τι τη φορ αυτ βρθηκαν στην αυλ μιας λλης υπερδναμης, η οποα σε καμα περπτωση δεν φνηκε διατιθεμνη να ανεχθε ως τετελεσμνα τα γεγοντα. τσι λοιπν φτσαμε στη σημεριν διεθν πραγματικτητα της Ουκρανας, η οποα απειλε να γνει μια να πυριτιδαποθκη, ρχνοντας την υδργειο σε ναν  Αρμαγεδδνα να νο πραγματικ ολοκατωμα. Το χειρτερο εναι τι η λη κατσταση ρχεται να αποδεξει τον κυνισμ με τον οποο η διεθνς κοιντητα συνεχζει να αποδχεται τις θσεις και πολιτικς των στρατιωτικ δυνατν, φοβισμνη και ανμπορη να αντιδρσει. Οι μχρι σμερα πολιτικς εξελξεις στην περιοχ, ρχονται να μας “διαβεβαισουν” τι καννας των δο πλευρν, στην πραγματικτητα δεν φανεται να επιθυμε να θερμ επεισδιο. Παρ’ λα αυτ μως η ιστορα μας διδσκει τι κθε φορ που υπρξε συγκντρωση μεγλων στρατιωτικν δυνμεων σε μια μικρ κταση γης, πντοτε υπρξε και κποιο “τυχαο” επεισδιο το οποο γινε αιτα να ανψει η φωτι, και στην προκειμνη περπτωση εναι ββαιο τι δεν πρκειται να υπρξει εξαρεση, δεδομνου τι αντιμτωπες βρσκονται οι στρατις της Ρωσας, των ΗΠΑ, της Τουρκας και της Ευρπης. Το μνο που απαιτεται την ρα αυτ εναι μια προβοκτσια, μια πρκληση απ κποιον βαλτ, ο οποος θα ανψει το φιτλι της πυριτιδαποθκης. Εχομαι τι σε τελευταα ανλυση δεν πρκειται να υπρξει κτι παρμοιο, εχομαι τι τελικ θα επικρατσει η κοιν λογικ και θα αποφευχθον οι εκατμβες αματος και ανθρωπνων ζων. Εν μως συμβε το αντθετο εναι ββαιο τι μετ το τλος αυτς της λαλαπας θα χουν αλλξει τελεως τα σημεριν πολιτικ δεδομνα, καθς τσο οι Ηνωμνες Πολιτεες θα πψουν να χουν τη σημεριν τους δναμη, πως και η Ρωσα. Θα υπρξουν ακμα ριζοσπαστικς αλλαγς στο γεωπολιτικ χρτη της Μικρς Ασας, της Ασας και της Αφρικς, καθς ορισμνες χρες θα θυσιασθον στο τραπζι των πολιτικν διαπραγματεσεων, και λλες θα δημιουργηθον απ τα ερεπια εκενων. Ας χουμε υπομον λοιπν και ας περιμνουμε, ελπζω τα γεγοντα του μλλοντος να με διαψεσουν. Ειλικριν το εχομαι και το ελπζω.