The strong voice of a great community
2017

«Οι Ξεχασμνοι του Γολγοθ»

Πσχα. Οι πανηγυρισμο της νοιξης, της αγπης και της ομορφις.

Για λλη μια φορ φτος πνδημος ο Χριστιανικς κσμος, γιρτασε το μεγλο μνυμα της ζως. να μνυμα γιομτο νοματα και ελπδες, χαρομενες σκψεις γιομτες ελπδες και αγπη για τη ζω.
Λγο ποιο πρα, μως, σε κποιο αντσκηνο που στεγζει τους κατατρεγμνους του πολμου, τους πολιτικος φυγδες και τους κατατρεγμνους της πολεμικς βας και της απανθρωπις του πολμου, γυνακες, γροι και νοι, ασθενες και παιδι συνεχζουν να ζουν το δικ τους Γολγοθ. ναν Γολγοθ ρνησης, πνου, στερσεων και δοκιμασιν. Εναι οι ξεχασμνοι του θεο και ανθρπων. τομα και οικογνειες, μανδες και παιδι,   αφημνοι στη κακ τους μορα, συνεχζουν να προσμνουν υπομονητικ την κποια ανσταση. να μνυμα ανθρωπις και συμπνιας. στω να χαμγελο συμπαρστασης, μια πρξη ανθρωπισμο, να χρι βοθειας. Το ββαιο εναι τι δυστυχς αυτο δεν εναι οι μνοι που αισθνονται να εναι οι απκληροι της γης.
Μαζ τους βρσκονται και συμπσχουν και λοι εκενοι οι ομογενες του εθνικο κντρου, τους οποους πρδωσε το πολιτικ σστημα και λοι εκενοι που φεραν τη χρα στα γρια βρχια της οικονομικς και πολιτικς καταστροφς. Γροντες, οι οποοι πστεψαν στην φροντδα και τη μριμνα της κρατικς διοκησης  οι οποοι, για μια ολκληρη ζω προσφεραν στα σχετικ ταμεα προκειμνου στις δσκολες ρες της τρτης ηλικας να μπορον να ελπζουν σε κποια σχετικ νετη ζω, και οι οποοι προδθηκαν με τον χειρτερο τρπο, απ εκενους που τους εμπιστετηκαν τις τχες και τη ζω των ιδων και των παιδιν τους. Ποιος μως θα μποροσε, να σκεφτε τι τις ρες αυτς των προσδοκιν και της εξρτησης απ την κρατικ πρνοια και φροντδα, θα μεναν κθετοι και αφημνοι στην δια, την κακι τους μορα. να ατλειωτο Γολγοθ, τον οποο συνεχζουν να ανεβανουν για μια ολκληρη επταετα, χωρς να υπρχει η παραμικρ νδειξη εξδου και κποιας λτρωσης.
Φτος, πως και κθε προηγομενη χρονι οι απδημοι ομογενες πραγματικ πανηγρισαν το πνεμα των ημερν της αγπης και της ζως. Οι εκκλησις κατμεστες και λουλουδοφορεμνες, νοιξαν διπλατα τις πρτες τους για να διαλαλσουν στους πιστος το μεγλο μνυμα της αγπης και του φωτς. να μνυμα ελπδας και ζως, ενντια σε κθε σκψη απαισιοδοξας, φβου και πνου. Για λλη μια χρονι, ωστσο, φανεται να διφυγε απ τη θμηση, τσο της εκκλησιαστικς, σο και της πολιτιστικς ηγεσας της ομογνειας, το πνεμα των ημερν και εκενοι που ξεχασμνοι απ θεος και ανθρπους, προσπαθον καθημεριν να επιζσουν, κτυπημνοι απ την κακι μορα της προδοσας του πολιτικο τους συστματος, ετε λληνες εναι αυτο, ετε αλλοεθνες, των οποων το καρβι των ελπδων τους ριξε ναυαγος πνω στα γρια βρχια της προσφυγις. Και μως, τσες κοιντητες αποδμων σε ολκληρη τη γη. Κοιντητες και εκκλησες, οι οποες καυχνται για  περιουσιακ  στοιχεα που ξεπερνον τα 150 και περισστερα εκατομμρια, χωρς ωστσο να θελσουν και να προσπαθσουν να δεξουν το ανθρπινο προσωπεο του ιδρματος που εκπροσωπον. χι το θεκ, παξ και με τις πρξεις και παραλψεις τους, μας χουν πεσει τι οτε πιστεουν μα οτε και χουν κποια εκτμηση   φβο για αυτ και τους καννες τους, αλλ το ανθρπινο. Ως νθρωποι προς ανθρπους. Ως ηγτες στο πομνιο τους. Ως δικονοι της ηθικς και θεκς τξης στους κατατρεγμνους και τους αδικημνους απ τις πρξεις ανθρπων. δειο γρμμα κατντησε πλον η ευαγγελικ ρση “εν χεις δο χιτνες, δσε τον να σε εκενον που δεν χει κανναν.” Ακμα, καλονται οι πιστο να “θυμηθον” στη διαθκη τους τη Μητρπολη μας, υπονοντας να διαθσουν μρος των εγκσμιων περιουσιακν τους στοιχεων, σε αυτν. Για ποιο λγο αιτα αλθεια; Θα μποροσε να μας ενημερσουν οι αρμδιοι της Μητρπολης για το ανθρωπιστικ ργο που αυτ προσφρει στην ομογνεια; Πραν της δημιουργας πολλαπλν θρησκευτικν καταστημτων, ως εκκλησιν, ποιο εναι το ργο και οι υπηρεσες του ιδρματος αυτο προς τους πσχοντες, τους αδυντους, τους γροντες, τους ασθενες, τις χρες και τα ορφαν. Τα δο γηροκομεα που διαθτει σμερα η ομογνεια αποτελον προν της αγπης, πρνοιας και εργασας των ιδων των ομογενν, χωρς την παραμικρ βοθεια συμβολ της Μητρπολης. Το μοναδικ δρυμα που διαθτει η ομογνεια του Τορντο για την προστασα και φροντδα ατμων με πνευματικς και σωματικς αναπηρες, οφελεται επσης στην ιδιωτικ πρωτοβουλα, την αγπη και στριξη ιδιωτν, χωρς την παραμικρ εμπλοκ της Μητρπολης. Μιας Μητρπολης της οποας η ηγεσα χει μπερδψει πλον εδ και χρνια το υψηλ μνυμα ανθρωπισμο και αγπης προς εκενους που στερονται και υποφρουν, με την φιλοσοφα της επιχειρηματικτητας, της δημιουργας περιουσας, της συγκντρωσης κεφαλαων και πλοτου, τι ακριβς γινταν στη περοδο του Μεσαωνα με την ηγεσα της Καθολικς εκκλησας. Δεν θα πρεπε μως, στην περπτωση αυτ, να ασχοληθε στω και λγο το Φανρι. Εναι εκενο το οποο φρνει στους μους του μια κληρονομι δο χιλιδων χρνων, ανθρωπισμο και αλληλεγγης. Εκτς βεβαα και εν κνουμε κποιο λθος στις εκτιμσεις μας για αυτ.
“Πατρδες”